logo cnj
COORDINAMENTO NAZIONALE PER LA JUGOSLAVIA - ONLUS

ITALIJANSKA KOORDINACIJA ZA JUGOSLAVIJU



 
rright10.gif (248 byte) iniziative
rright10.gif (248 byte) documentazione

Documento
Costitutivo
rright10.gif (248 byte) solidarietŕ
rright10.gif (248 byte) informazione
rright10.gif (248 byte) cultura
rright10.gif (248 byte) politica
rright10.gif (248 byte) amicizia
rright10.gif (248 byte) valori fondativi


XV Anniversario della
aggressione NATO contro la RF di Jugoslavia

24. 3. 1999 - 2014

15th Anniversary of
NATO aggression against the FR of Yugoslavia





Trieste 24 marzo 2014

Care amiche e cari amici solidali, oggi e' il quindicesimo anniversario dell'inizio dei bombardamenti aerei della NATO sulla allora Repubblica Federale di Jugoslavia, ai quali partecipo' anche il nostro Paese, attraverso l'invenzione della ingerenza umanitaria, in violazione della nostra Costituzione. All’epoca il presidente del consiglio dei ministri era Massimo D’Alema. Ma poiche' noi Italiani siamo ''Brava Gente'' inventammo immediatamente la ''Operazione Arcobaleno'' per portare ''aiuti umanitari'' la’ dove bombardavamo.

Oggi ho ritrovato il TARGET che utilizzai sulla camicia per tutto il tempo di quei bombardamenti, in qualunque occasione mi trovassi, di fronte ai miei studenti, in laboratorio, a conferenze e congressi, nelle manifestazioni contro quella aggressione.
Ricordo che alcuni colleghi non mi salutarono piu' e devo dire che ne fui contento...
Ed e’ da quel momento che e’ nata l’idea della nostra ONLUS "Non Bombe Ma Solo Caramelle".

Un caro saluto a tutte/i voi
Gilberto Vlaic



Russian press coverage of NATO aggression's 15th Anniversary:

NEW DOCUMENTARY / NOVI DOKUMENTARNI FILM /
E' disponibile online il documentario di Russia Today dedicato alla aggressione della NATO contro la RF di Jugoslavia (1999):

ЗАШТО? WHY? Stories of bombed Yugoslavia

DOWNLOAD THE VIDEO (361.41 MB)
also read:
RT (Russia Today) presents its documentary 'Zashto?'
RT presenta un documental exclusivo sobre la guerra de la OTAN en Yugoslavia

más imágenes de detrás de las cámaras y ver cómo se rodó el documental aquí

Pandora TV presenta "WHY - PERCHE'?" sottotitolato in lingua italiana:
WHY? [Parte Prima]
https://www.youtube.com/watch?v=Ec6RS_i1Nyk
http://www.pandoratv.it/?p=282
Why? [Parte Seconda]
https://www.youtube.com/watch?v=6Bv9DibkapE
http://www.pandoratv.it/?p=296
Why? [Parte Terza] / PERCHE’ Parte terza
http://www.pandoratv.it/?p=329
https://www.youtube.com/watch?v=qjQbVaZcFl8


Yugoslavia bombings 15 years later: US, NATO aggression in Europe (Voice of Russia - March 24, 2014)

15 years on: Looking back at NATO's ‘humanitarian’ bombing of Yugoslavia (Russia Today - March 24, 2014 - also on this site)

Serbia remembers victims of the 1999 NATO bombardments (Itar-Tass - March 24, 2014)


PlakatSavaCentar-eng.jpg


PlakatSavaCentar-eng.jpg


"Zashto? Perché?" La Serbia ricorda le vittime dell’aggressione della Nato

di Carlo Perigli (*) su Contropiano di Martedě, 25 marzo 2014
scarica la versione originale corredata di fotografie, in formato PDF

Quindici anni possono sembrare molti, ma non abbastanza per dimenticare quanto il popolo dell’allora Repubblica Federale di Jugoslavia subě in seguito ai bombardamenti NATO del 1999. Ricordi ancora vividi e dolorosi che hanno lasciato un segno indelebile, unito ad un profondo risentimento nei confronti degli artefici di questo massacro, i partner della NATO.

Sentimenti che ogni anno, in questi giorni, portano alcune organizzazioni non governative serbe ad organizzare eventi per commemorare quello che fu un atto di aggressione, ingiustificato e criminale, contro uno Stato sovrano, e per proporre soluzioni condivise volte a fare in modo che tali avvenimenti non si verifichino piů.

Quest’anno il Forum di Belgrado per un Mondo di Eguali, insieme all’Unione dei Veterani di Serbia e al Club dei Generali e Ammiragli di Serbia, ha organizzato “Not to Forget”, quattro giorni di conferenze, mostre e presidi per ricordare quanto avvenne, e per cercare di costruire dal basso una comunitŕ internazionale pacifica e anti-imperialista.

Il 21 marzo al Centro Conferenze Sava di Belgrado č stata presentata una mostra fotografica relativa alle conseguenze del bombardamento che la Repubblica Federale subě per ben 78 giorni di fila. Un atto contrario alle norme basilari del diritto internazionale e alla Carta delle Nazioni Unite, che portň alla morte di 4.000 persone, 88 dei quali bambini, e al ferimento di altre 10.000. Ma anche alla distruzione di ponti, ospedali, scuole, fabbriche, allevamenti di animali, coltivazioni agricole, linee elettriche, impianti di comunicazione, edifici religiosi, siti archeologici e musei. Senza poi dimenticare gli effetti a lungo termine sull’ambiente e sulla salute che hanno causato, e stanno tuttora causando, i materiali tossici fuoriusciti dalle fabbriche chimiche colpite e i residui cancerogeni delle bombe all’uranio impoverito (25.000 i missili lanciati su tutto il territorio della Repubblica).

Il 22 e il 23 marzo ha invece avuto luogo la Conferenza Internazionale “Global Peace vs. Global Interventionism and Imperialism”. La Conferenza, moderata da Zivadin Jovanovic, ex Ministro degli Esteri jugoslavo e Presidente del Forum di Belgrado, ha visto succedersi sul palco un centinaio di relatori provenienti da oltre 50 Paesi diversi.

Tutti gli interventi hanno ricordato il carattere imperialista, criminale e colonialista dell’aggressione lanciata dalla NATO contro la Jugoslavia, ultimo atto di una serie di politiche volte alla demonizzazione mediatica, alla distruzione economica, e all’isolamento internazionale subite dalla Repubblica Federale. Analogo risalto č stato dato alle catastrofiche conseguenze dell’intervento militare.

Particolarmente apprezzato (**) č stato l’intervento dei delegati italiani del Coordinamento Nazionale per la Jugoslavia (CNJ), che ha tenuto a sottolineare come l’aggressione lanciata dalla NATO contro la Jugoslavia nel 1999 sia un paradigma quanto mai valido per analizzare le guerre che i diversi poli imperialisti hanno lanciato negli ultimi 15 anni ai danni di tutta una serie di Paesi intenti a cercare una via autonoma di sviluppo culturale, civile, economico, e che per tale motivo hanno visto, al pari della stessa Jugoslavia, distrutto ogni aspetto vitale del proprio Paese, ambientale, industriale o sanitario che sia.

Non sono mancate, da parte del Coordinamento, critiche a buona parte delle organizzazioni della sinistra e dei lavoratori italiani, rei di aver ceduto alla propaganda, e di non essersi pertanto resi conto in quel frangente di trovarsi di fronte ad un’aggressione finalizzata al controllo dei mercati, delle risorse, della forza-lavoro e dei corridoi tramite i quali le risorse energetiche, le materie prime e le merci fluiscono verso i paesi imperialisti.

Altrettanto condiviso č stato l’intervento della delegata venezuelana, che ha ricordato la resistenza del proprio Paese alla perdurante guerra economica e politica portata avanti dall’imperialismo statunitense. La frase conclusiva dell’intervento, “Hasta la victoria siempre, Chavez vive, la lucha sigue!” č stata accolta con un lunghissimo applauso da parte di tutta la platea.

In tale contesto, č stata ravvisata da David Stockinger, giornalista austriaco, la necessitŕ di un socialismo nel 21° secolo, proponendo la Conferenza come inizio di un percorso comune.

Il 24 marzo, anniversario dell’inizio dei bombardamenti, si sono svolti presidi in diversi punti della cittŕ.

Di fronte alla sede della RTS (Radio-televizija srbije/Radio-tv serba), devastata da un attacco NATO la notte del 23 aprile, si sono ritrovati i parenti delle 16 vittime – giornalisti e tecnici - uccise all’interno dell’edificio mentre preparavano il palinsesto per il giorno successivo, per deporre corone di fiori ed accendere ceri di fronte alla lapide commemorativa di quella strage.

 “Mio cognato lavorava qui – ci racconta una donna presente alla commemorazione – quella sera avrebbe dovuto essere in quel palazzo, ma un collega gli propose di scambiarsi i turni perché il giorno dopo avrebbe dovuto portare la figlia dal medico. Che cosa avevano fatti quei ragazzi per meritare una fine cosě orribile? Chi pagherŕ per tutto questo?”

A poche decine di metri di distanza, nel parco Tasmajdan, un folto gruppo, composto dai partecipanti alla conferenza e da comuni cittadini, si č riunito per deporre fiori al monumento eretto in ricordo degli 89 bambini uccisi dai bombardamenti.

“Durante i bombardamenti abitavo con i miei due figli vicino Strazevica (la zona maggiormente colpita dai bombardamenti NATO). Ogni giorno vedevamo i missili cadere, uno dopo l’altro, a circa 100 metri da casa nostra. Le prime notti le passammo in un rifugio sotterraneo con i nostri vicini. Pensavamo sarebbe durato poco, forse qualche giorno, col tempo ci rendemmo conto che non era cosě, fu orribile. Dormivamo circa 3 ore al giorno, mai la notte perché dovevamo prenderci cura dei nostri figli. Molte madri non reggevano lo stress ed erano costrette a prendere sedativi, che comunque non riuscivano ad evitare le continue crisi isteriche. Cercammo in tutti i modi di condurre una vita normale, almeno per tranquillizzare i nostri figli, ma era impossibile”.

La pioggia, incessante fin dalle prime ore del mattino, non ha impedito lo svolgimento dell’ultima iniziativa nel parco Usce di Novi Beograd, dove sono stati deposti fiori al monumento della fiamma eterna, eretto nel 2000 per ricordare le vittime dei bombardamenti NATO.

Tutte le iniziative organizzate a Belgrado hanno avuto come filo conduttore un’unica domanda, che le collega agli analoghi eventi degli anni passati: Zashto? Perché? Quale motivazione spinse la NATO a fare tutto questo?

“Ci bombardarono principalmente per due motivi – ci dice un anziano signore a cui l’etŕ non ha impedito di essere presente quest’oggi. Prima di tutto perché non intendevamo regalare la nostra terra, le nostre risorse, la nostra economia all’imperialismo occidentale. La NATO, e gli USA in primis, non potevano tollerare un tale affronto. E poi perché non volevamo lasciare il Kosovo. Ma perché avremmo dovuto? I serbi sono in Kosovo da sempre; le radici del nostro popolo, della nostra cultura, sono lě. Ma agli Stati Uniti questo non piaceva, perché gli impediva di sfruttare quella terra come corridoio per il mercato nero di armi e droga. Cosě hanno deciso di appoggiare il piano di pulizia etnica portato avanti dai terroristi dell’UCK. Non stano cacciando solo i serbi, ma anche gli altri slavi, i rom, chiunque non sia albanese. Ma anche gli stessi albanesi che vi si oppongono fanno una triste fine”.

Viene mostrato anche un forte risentimento verso la possibile entrata della Serbia nell’UE e nella NATO.

“La grande maggioranza di questo Paese non vuole entrare nell’Unione Europea. Il governo cerca di convincerci che staremo meglio, ma sappiamo bene che non č cosě.  Basta vedere l’impoverimento dei Paesi vicini, come Croazia, Romania e Bulgaria, che hanno fatto questa scelta, e ne stanno pagando il duro prezzo. Siamo molto preoccupati, per noi e soprattutto per i nostri figli”.

Maggiore avversitŕ č manifestata nei confronti dell’ipotesi che vede la Serbia all’interno della NATO. “Sarebbe assurdo, un controsenso per tutto quello che ci hanno fatto. Perderemmo la nostra indipendenza. Quale popolo vorrebbe far parte della piů grande organizzazione terroristica internazionale?”

Giŕ, mai domanda fu tanto inerente al nostro presente e al nostro futuro. Il Forum di Belgrado ha tracciato le vie disponibili: quella della pace o quella dell’imperialismo. La scelta č semplice, almeno apparentemente.


* Da Belgrado

** Il testo del messaggio di saluto - integralmente riportato in questa pagina - non č stato letto per mancanza di tempo ma č stato messo a disposizione in lingua serbocroata ed apparirŕ nel volume degli Atti della Conferenza.



Видео излагања са конференције у видео плејлисти / VIDEO PLAYLISTS:

Сви видео снимци око обележавања НАТО Агресије и саме интернационалне конференције:
Одабрана излагања са интернационалне конференције
Излагања младих из Беофорума
У сећање на агресију...



DOCUMENTO FINALE



Conferenza Internazionale
"La Pace Globale contro l'Interventismo e l'Imperialismo Globale"
  
      Forum Belgrado per un Mondo di Eguali   -  Belgrado 22-23 marzo 2014


Il Forum di Belgrado per un Mondo di Eguali, la Serbian Host Society, il Club dei Generali ed Ammiragli di Serbia e l'Associazione dei Veterani di Serbia (SUBNOR), in coordinamento con il Consiglio Mondiale della Pace, il 22 e 23 Marzo 2014 hanno indetto la Conferenza Internazionale "La Pace Globale contro l'Interventismo e l'Imperialismo Globale". La Conferenza si č tenuta in occasione del 15° anniversario dell'aggressione armata della NATO contro la Serbia ed il Montenegro (La Repubblica Federale di Jugoslavia). Il motto della conferenza era "Per non dimenticare”.

Piů di 500 scienziati, esperti e personaggi influenti nei settori delle relazioni internazionali e della sicurezza provenienti da 50 paesi d'Europa e del mondo hanno preso parte ai lavori della Conferenza.

I partecipanti alla Conferenza hanno reso omaggio alle vittime del bombardamento durato 78 giorni e deposto corone di fiori ai memoriali. Hanno onorato tutte le vittime dell'aggressione illegale della NATO contro la Serbia e il Montenegro e hanno espresso il loro profondo rispetto per l'Esercito Popolare, il Governo Federale, il Presidente dell'ex Jugoslavia Slobodan Milosevic e per tutti gli  eroici combattenti e resistenti. Hanno anche ricordato le vittime dell'aggressione NATO successive al 1999, la continua persecuzione dei leader politici e militari che difendevano il paese e che sono stati mandati al Tribunale dell'Aja, tra cui il presidente Milosevic ed altri che lě morirono. Nel considerare questo tribunale illegale come uno strumento di propaganda della NATO e di ricatto politico, i partecipanti ne richiedono lo scioglimento.

Il dibattito si č svolto con  un dialogo costruttivo e tollerante per quanto riguarda gli aspetti piů importanti ed i problemi riguardanti la pace e la sicurezza internazionale. Le esposizioni si sono concentrate principalmente sui modi per  mantenere la pace e per fermare l'interventismo globale e sulla destabilizzazione di certi paesi, causa di crisi di tutto il mondo, che mina l'ordine internazionale giuridico e politico e spinge il mondo verso un grave conflitto.

I partecipanti hanno analizzato le cause e le conseguenze dell'aggressione della NATO nel 1999 in Serbia e nei Balcani, ma anche le sue ripercussioni a livello mondiale per la pace e la sicurezza in Europa e nel mondo.                                                                                                

Oltre a questo, i partecipanti alla Conferenza hanno convenuto quanto segue:

-  L'aggressione della NATO contro la Serbia e il Montenegro (la Repubblica Federale di Jugoslavia) del marzo 1999 č stata una guerra imposta contro uno Stato Europeo indipendente e sovrano, in palese violazione dei principi fondamentali del diritto internazionale, in particolare della Carta delle Nazioni Unite e dell'Atto Finale di Helsinki. Questa č stata un'aggressione commessa senza il consenso del Consiglio di Sicurezza dell'ONU. Perciň č stato un crimine contro la pace e l'umanitŕ ed č stata la svolta verso l'interventismo globale, verso gravi violazioni dell'ordinamento giuridico internazionale e verso la negazione del ruolo delle Nazioni Unite. In seguito č stato utilizzato come modello di interventismo in una serie di casi come in Afghanistan, Iraq, Libia, Mali ed altri.

-  Le principali potenze occidentali, Stati Uniti, Regno Unito, Francia, Germania, seguite dagli altri Membri della NATO, 19 in tutto, hanno creato nuovi eufemismi nel tentativo di attribuire una parvenza di legittimitŕ a questo crimine contro la pace e l'umanitŕ. Il cosiddetto "intervento umanitario" č stato solo una copertura per le uccisioni indiscriminate di civili in Serbia, tra cui bambini, disabili e anziani, per la distruzione dell'economia e delle infrastrutture, comprese scuole, ospedali, treni passeggeri e case. L'uso di missili con uranio impoverito ha contaminato l'ambiente con conseguenze gravi e di vasta portata per la salute delle generazioni attuali e future.

-  Dal momento che questo č un crimine contro la pace e l'umanitŕ ed č una grave violazione delle norme fondamentali del diritto internazionale, gli Stati membri della NATO hanno la piena responsabilitŕ legale dell'aggressione, compresa la responsabilitŕ per i danni inflitti, dell'ordine di oltre 100 miliardi di dollari, ed anche la responsabilitŕ dell'uso di armi con uranio impoverito e altri ordigni illegali di distruzione di massa . La Serbia ha il diritto di avviare procedimenti davanti alle sedi internazionali competenti contro l'Alleanza NATO e contro tutti i suoi Stati membri che hanno partecipato all'aggressione, al fine di esercitare il diritto al risarcimento dei danni di guerra alla Serbia e al Montenegro, nonché alle singole persone che hanno suběto questa aggressione.

-  Questa aggressione armata č continuata con l'impiego di altri mezzi non militari. La dimostrazione si č vista nel cambiamento violento di potere nel colpo di stato del 5 Ottobre 2000, che č stato avviato, finanziato e sostenuto dagli Stati membri della NATO; in tutti i tipi di ricatti e minacce che mirano a costringere la Serbia a rinunciare alla sua sovranitŕ di stato in Kosovo e Metohija come cuore storico, culturale e di civiltŕ; nell'ignorare la Risoluzione 1244 del Consiglio di Sicurezza delle Nazioni Unite che garantisce la sovranitŕ e l'integritŕ territoriale della Serbia. Alla fine, questo ha portato all'illegale e incostituzionale separazione unilaterale del Kosovo e Metohija nel 2008, che č stata seguita dal riconoscimento formale dalla maggior parte dei paesi membri della NATO. L'aggressione di USA e NATO del 1999 ha gravemente violato la Carta delle Nazioni Unite, la Dichiarazione del 1970 sui principi del diritto Internazionale, l'Atto Finale di Helsinki, la Carta di Parigi per una Nuova Europa e cinque risoluzioni del Consiglio di Sicurezza del 1998-2008, comprese le risoluzioni 1244 e 1785.

-  Subito dopo la fine dell'aggressione, č stata costruita una grande base militare USA in Kosovo e Metohija , "Camp Bondsteel ", il primo e fondamentale anello della catena delle nuove basi USA in Bulgaria, Romania, Polonia, Repubblica Ceca, e in altri paesi dell'Europa dell'Est. L'aggressione della NATO contro la Jugoslavia ha in pratica accelerato la corsa agli armamenti, la militarizzazione dell'Europa e l'attuazione della strategia USA/NATO/UE di "espansione orientale".

-  L'aggressione contro la Serbia e il Montenegro (RFJ), iniziata nel marzo del 1999, č servita come modello per l'interventismo globale di USA/NATO/UE. In pratica ciň si traduce nella facoltŕ di Stati Uniti, NATO ed Occidente di intervenire militarmente o altrimenti, per realizzare i loro interessi economici o strategici. Rovesciare i governi legittimamente eletti e rimpiazzarli con regimi fantoccio č diventata parte integrante del cosiddetto "processo di democratizzazione".

-  La NATO ha sempre operato come un'alleanza militare aggressiva al servizio dell'espansione e degli obiettivi imperialistici e neo-colonialisti delle principali potenze Occidentali. L'esperienza finora indica che la strategia della NATO di interventismo globale lascia dietro di sé un caos totale nelle relazioni internazionali, enormi perdite umane, divisioni, angoscia e duratura miseria in tutti i paesi e le regioni vittime di tale politica.

-  La NATO č responsabile del tracollo dell'ordinamento giuridico internazionale, del disfacimento delle Nazioni Unite, e sta provocando una nuova corsa agli armamenti, una militarizzazione dell'Europa , la crisi e la destabilizzazione di singoli paesi e regioni in tutto il mondo. Perciň la strategia della NATO va contro gli obiettivi di pace e sicurezza, contravviene ai valori democratici e di civiltŕ e viola i diritti umani fondamentali.  Una tale alleanza non č adatta a paesi pacifici che considerano i loro interessi nel rispetto del diritto internazionale e delle Nazioni Unite. Questo č il motivo per cui i partecipanti alla Conferenza hanno richiesto lo scioglimento della NATO in quanto retaggio della Guerra Fredda , hanno chiesto di uscire dalla politica di libero interventismo, e chiedono il rispetto della libertŕ, dell'indipendenza e dell'uguaglianza di tutti i paesi e le nazioni.

-  Esportare la democrazia e dettare modelli culturali e di civiltŕ č diventato una strategia comune di tutte le potenze occidentali, soprattutto degli Stati Uniti, nella loro aspirazione a governare il mondo secondo le proprie norme ed in linea con i propri interessi egoistici. L'imposizione di tali modelli culturali e di civiltŕ č un atto di violenza che si traduce quasi sempre in conflitti, disordini interni e frammentazioni e divisioni piů profonde;  nel corso del tempo, questo tende a minare la pace nel mondo e diventa una scusa perfetta per ingerenze militari esterne. Questo č il modello che ha creato le cosiddette "rivoluzioni colorate" in Georgia, Venezuela e Ucraina e dirottato la "rivoluzione della primavera araba ", devastando e portando indietro l'orologio di diversi decenni, come č successo anche in Libia, Egitto e Siria.

-  La strategia dell'interventismo comprende motivazioni e scopi diversi. Questi includono il controllo delle risorse naturali e dello sviluppo, la ridistribuzione delle risorse e la riconfigurazione geopolitica del mondo, a svantaggio e a spese del prescelto avversario geopolitico. In questo modo gli USA /NATO/UE hanno pianificato la crisi in Ucraina, di cui non si vede ancora la fine. Si puň dire che la crisi ucraina č la singola minaccia per la pace piů pericolosa dopo la fine della Guerra Fredda.  Invece di riconoscere l'Ucraina come un collegamento naturale tra la Russia e l'Europa, l'Occidente ha scelto di intervenire, dislocando artificialmente questa connessione dal suo ambiente culturale, civile e geopolitico naturale e spostandola verso ovest. Nel perseguire questa politica, l'Occidente non ha tenuto conto dei possibili conflitti all'interno dell'Ucraina e che avrebbe messo a rischio gli interessi vitali della Russia. Questo pericoloso gioco geopolitico č stato gestito dall'America, dalla NATO e dall' UE contro la Russia come una guerra per procura a scapito dell'Ucraina, con la “buona” ma falsa scusa di essere fatta a vantaggio degli ucraini e della loro struttura sociale democratica, ignorando completamente gli effetti di tale politica riguardo gli interessi dell'Ucraina, della sua gente, della pace e della sicurezza in Europa e nel mondo.          I partecipanti alla Conferenza si impegnano per una soluzione politica e pacifica, priva di interferenze e pressioni esterne, cioč per una soluzione che garantisca la volontŕ del popolo ucraino e rispetti il suo ruolo di ponte tra Oriente e Occidente . Tale soluzione comporta l'abbandono della pericolosa "espansione orientale" giŕ causa di destabilizzazione in Europa. I partecipanti hanno espresso soddisfazione che il popolo di Crimea abbia usato il suo diritto all'autodeterminazione che ha portato alla riunificazione con la Russia.

-  I partecipanti alla Conferenza hanno espresso il loro pieno sostegno per l'integritŕ e la sovranitŕ territoriale della Serbia, compresa la risoluzione della questione del Kosovo e Metohija in linea con la risoluzione 1244 del Consiglio di sicurezza delle Nazioni Unite. Hanno sostenuto le seguenti richieste:  il ritorno gratuito, sicuro e dignitoso di 250.000 serbi espulsi e altri non-albanesi alle loro case in Kosovo e Metohija;  la restituzione delle proprietŕ usurpate della chiesa, dello stato, comuni e private;  la ricostruzione delle 150 chiese e monasteri distrutti della Chiesa ortodossa serba, di centinaia di cimiteri serbi dissacrati e devastati e di migliaia di case serbe bruciate; la conduzione di indagini efficaci sul traffico di organi umani;  accertare il destino di tutti i rapiti e dispersi serbi del Kosovo e Metohija e di individuare e assicurare alla giustizia i colpevoli di tutti gli altri crimini commessi contro i serbi in Kosovo e Metohija per i quali, finora, nessuno č stato ritenuto responsabile e tanto meno condannato.

-  I partecipanti alla Conferenza hanno accolto l'opportuna iniziativa dell'Assemblea Generale delle Nazioni Unite che ha proclamato il 2014 come anno internazionale di solidarietŕ con il popolo della Palestina. Nel ritenere che questa iniziativa meriti un forte sostegno delle forze di pace nel mondo, la Conferenza ha inviato richieste per un immediato ritiro delle forze di occupazione israeliane da tutti i territori palestinesi, per la creazione dello stato indipendente di Palestina, entro i confini del luglio 1967, con Gerusalemme Est come sua capitale, per il diritto al ritorno per i profughi palestinesi, sulla base della risoluzione 194 delle Nazioni Unite e per la liberazione di tutti i prigionieri palestinesi detenuti. L'adempimento di queste richieste č di interesse vitale per il popolo palestinese e per l'avvio di una pace giusta e duratura in Medio Oriente.

-  I partecipanti hanno espresso solidarietŕ con i popoli dell'America Latina nei loro sforzi per salvaguardare la libertŕ, l'indipendenza e la sovranitŕ dalla aggressiva strategia imperiale USA.  Richiedono la chiusura della base di Guantanamo e l'abolizione del blocco contro Cuba ed la liberazione dei cinque prigionieri politici cubani detenuti nelle carceri americane.
 
-  Respingendo le politiche e le azioni che mettono in pericolo la pace e la sicurezza, i partecipanti alla Conferenza hanno denunciato i piani e le azioni volte a destabilizzare la Repubblica Bolivariana del Venezuela. Azioni violente coordinate a Caracas e in altre parti del Venezuela sono parti della strategia impiegata dagli oligarchi locali e da attori esterni, destinate ad invalidare il funzionamento del governo legittimamente eletto e di imporre cambiamenti politici di loro scelta, ma contro gli interessi del popolo venezuelano, per mezzo di sabotaggi, provocazioni violente e ricatti.               Nel condannare questi tentativi, i partecipanti alla Conferenza hanno espresso la loro solidarietŕ con il popolo venezuelano ed il loro supporto ai suoi coraggiosi sforzi per conservare la libertŕ, l'orgoglio e la sovranitŕ del Venezuela e di decidere del proprio futuro.

-  I partecipanti hanno espresso preoccupazione per la revisione sistematica ed organizzata della storia europea del XX secolo, in particolare la revisione dell'esito della Prima e della Seconda Guerra Mondiale.   Questa revisione puň servire obiettivi imperialisti per ridisegnare i confini internazionali con conseguenze imprevedibili.  Noi condanniamo la riabilitazione occidentale del fascismo ed i tentativi di equiparare il comunismo con il nazismo.

- I partecipanti alla conferenza hanno dedicato particolare attenzione alla crisi economica globale del capitalismo che ha portato non solo ad una stratificazione sociale senza precedenti e ad un impoverimento della popolazione mondiale, ma anche ad una crisi, imposta artificialmente, del debito in un certo numero di paesi un tempo economicamente molto ricchi, come Grecia, Spagna , Portogallo, Italia e Cipro.    La crisi globale č comparsa soprattutto nei paesi che ritenevano di essere i centri della civiltŕ globale e dell'ordine sociale piů avanzato, paesi che non avevano alcuna necessitŕ di conflitti sociali e contrasti. Gli indicatori chiave di questa crisi comprendono la disoccupazione di massa, soprattutto tra i giovani, l'elevato indebitamento dei paesi, il declino delle attivitŕ economiche, ecc.

-  E 'ovvio che č stato imposto all'Europa ed alla maggior parte del mondo  un modello culturale, politico ed economico neo-liberista che non funziona. Nella ricerca della via d'uscita da questa situazione di stallo universale, i paesi piů potenti stanno cercando di spostare il peso della crisi su altri paesi e nazioni, quelle che in senso peggiorativo chiamano "la periferia globale", mentre nel frattempo lottano per vincere la gara per il prestigio mondiale, rovesciando a forza i regimi che non piacciono.   Tutto ciň aumenta semplicemente la conflittualitŕ della scena internazionale, accrescendo la possibilitŕ di ogni tipo di conflitti, da quelli interni e regionali a quelli globali.

-  I partecipanti alla Conferenza hanno rilevato con preoccupazione che in Europa ci sono ancora infrastrutture avanzate degli Stati Uniti quali difese contro i missili, armi nucleari tattiche e forze convenzionali che destabilizzano l'atmosfera regionale e globale.

- La crisi economica globale non puň essere risolta semplicemente con la stampa di nuove migliaia di miliardi di dollari e con rattoppi improvvisati al sistema esistente.  La risoluzione della crisi puň avvenire solo abbandonando il concetto neo-liberista e sviluppando una nuova societŕ piů umana, per la giustizia sociale, l'uguaglianza ed una vita migliore per tutti i popoli e le nazioni del pianeta.   L'attenzione del nuovo sistema di relazioni sociali deve essere focalizzato sulle persone e sulle loro esigenze economiche, sociali, culturali e umanitarie, e non sui profitti e sugli interessi egoistici delle cosiddette élites economiche e politiche .
  
-  Una parte importante di questa Conferenza Internazionale č stato il Forum dei Giovani, che ha stabilito che sono la crisi globale, la globalizzazione e l'interventismo principalmente a minacciare i diritti e le prospettive delle giovani generazioni. In numerosi paesi, in Europa e nel mondo , i giovani sotto i 30 anni costituiscono circa il 60% del numero totale dei disoccupati. I giovani chiedono modifiche urgenti nei rapporti sociali ed internazionali, che garantiscano l'impegno attivo dei giovani nelle tendenze economiche, politiche e sociali e la loro assunzione di responsabilitŕ per il proprio futuro a livello nazionale e internazionale. I giovani lottano per una societŕ giusta e per i diritti umani universali come il diritto al lavoro, l' istruzione gratuita, la sicurezza sociale e l'assistenza sanitaria. I giovani vogliono la democratizzazione delle relazioni internazionali, il rispetto del diritto internazionale e condannano la corsa agli armamenti, la militarizzazione ed il neocolonialismo.

-  Solo un mondo libero dal dominio dell'imperialismo e del militarismo avrŕ la possibilitŕ di evitare il dramma della guerra. La crisi economica globale e le sue conseguenze sugli strati popolari sottolineano la necessitŕ di superare il sistema che causa lo sfruttamento, le guerre e la miseria.    E' assolutamente inaccettabile e contrario al diritto internazionale che i centri di potere regionale, come la NATO e l'Unione europea, si vogliano imporre quale sostituto al Consiglio di Sicurezza delle Nazioni Unite.

-  L'unica vera comunitŕ internazionale sono le Nazioni Unite , e non i membri autoproclamati di gruppi di potere regionali. Dobbiamo lottare per garantire il carattere universale del diritto internazionale e per avere uguali obblighi per paesi grandi e piccoli, sviluppati ed in via di sviluppo.    Dobbiamo lottare anche piů risolutamente per mantenere patrimoni di civiltŕ quali la libertŕ, l'etica e la dignitŕ e rigettare con determinazione il capitalismo corporativo e l'imperialismo imposti dal capitale militare-industriale e della finanza.

I partecipanti alla conferenza hanno sottolineato che la realizzazione di questi obiettivi richiede un impegno attivo alla mobilitazione di tutti coloro che amano la pace, per contrastare e respingere qualsiasi aggressione militare e ambizione di conquista contro un qualunque paese, indipendentemente da chi sono i suoi leader.   E' necessaria allo stesso tempo una mobilitazione per richiedere lo sviluppo di relazioni internazionali democratiche,  sulla base dei principi della Carta delle Nazioni Unite, l'attuazione delle disposizioni di diritto internazionale, la stretta osservanza della inviolabilitŕ e dell'indipendenza di tutti gli Stati, la loro integritŕ territoriale e l'affermazione del principio di non ingerenza negli affari interni.  Il messaggio chiave della Conferenza č che dobbiamo lottare con tenacia per ottenere un mondo a misura d'uomo e continuare a credere in questa grandiosa utopia.

I partecipanti alla conferenza hanno espresso sincera gratitudine alla componente Serba per l'ottima riuscita della Conferenza Internazionale e per l'ospitalitŕ ricevuta.



Belgrado, 23 marzo 2014


                          Traduzione a cura di Giorgio F. per Forum Belgrado Italia



The Belgrade Forum for a World of Equals, the Serbian Host Society, the Club of Generals and Admirals of Serbia and Veterans Association of Serbia (SUBNOR), in coordination with the World Peace Council, on 22 and 23 March 2014 held the International Conference “Global Peace vs. Global Interventionism and Imperialism”. The Conference was held on the occasion of the 15th anniversary of NATO’s armed aggression against Serbia and Montenegro (the Federal Republic of Yugoslavia). The motto of the Conference was “Not to Forget”.
More than 500 scientists, experts and public persons from the areas of the international relations and security, from 50 countries of Europe and the world took part in the work of the Conference.
Participants of the Conference paid tribute to victims of the 78-day bombardment and laid wreaths on memorials. They honored all the victims of the illegal NATO aggression against Serbia and Montenegro and expressed their deep respect for former Yugoslav Popular Army, Federal Government, President Slobodan Milosevic and all heroic resistant fighters. We also must remember the victims of the NATO aggression subsequent to 1999, ongoing persecution of those political and military leaders who defended the country and who were sent to illegal Hague Tribunal including president Milosevic and others, who died there. Considering this Tribunal as illegal as a tool of NATO propaganda and political blackmailing, the participants demand its dissolution.


The debate unfolded in a constructive and tolerant dialogue regarding most important aspects and problems concerning the international peace and security. The presentations mainly focused on how to preserve global peace and find the ways to stop global interventionism, destabilization of certain countries and provoking the crises all over the world, which undermine the international legal and political world order and pushes the world to the edge of a major confrontation.


The participants analyzed the causes and consequences of NATO aggression in 1999, not only for Serbia and the Balkans but also its global consequences for peace and security in Europe and the world. Further to this, participants of the Conference have agreed as follows:
- NATO aggression against Serbia and Montenegro (the Federal Republic of Yugoslavia) of March 1999 was a war imposed against an independent, sovereign European state, in gross violation of the fundamental principles of the international law, most notably, the UN Charter and the Helsinki Final Act. This was the aggression committed without consent the UN Security Council. Hence it is a crime against peace and humanity, and the turning point towards the global interventionism, the practice of gross violation of the international legal order, and the negation of role of the UN. Subsequently it has been used as the model of interventionism in a number of other cases such as in Afghanistan, Iraq, Libya, Mali and others.
- The leading Western powers, the USA, the UK, France, Germany, followed by the rest of NATO Members, 19 in all, devised a whole new arsenal of euphemisms in a bid to attribute any possible shred of legitimacy to this crime against peace and humanity. So-called “humanitarian intervention” was a cover for indiscriminate killings of civilians in Serbia including children, disabled and senior citizens, for the destruction of the economy, infrastructure, including schools, hospitals, passenger trains and houses. Use of missiles with depleted uranium has contaminated natural environment thus triggering grave and far-reaching consequences for the health of current and future generations.
- Since this is a crime against peace and humanity and a gross violation of the basic provisions of the international law, NATO Member States bear full legal responsibility for the aggression, including liability for the inflicted damage on the order of more than USD 100 billion, as well as responsibility for the use of weapons with depleted uranium and other illicit ordnances of mass destruction. Serbia has the right to initiate the proceedings before the competent international forums against NATO Alliance and all of its member states participating in the aggression, for the purpose of exercising the right to war damage compensation to Serbia and Montenegro as well as to individuals who suffered from aggression.
- Armed aggression has continued by employing other, non-military means. This was reflected in the violent change of power in the October 5, 2000 coup, which was initiated, funded and supported by NATO Member States; in all kind of blackmails and threats aimed at making Serbia denounce its state sovereignty in Kosovo and Metohija as its historical, cultural and civilization heartland; in ignoring UN Security Council Resolution 1244 guaranteeing sovereignty and territorial integrity of Serbia. Eventually, this led to unlawful and unconstitutional unilateral separation of Kosovo and Metohija in 2008 which was followed by formal recognition by most NATO member countries. The 1999 US NATO aggression grossly violated the UN Charter, 1970 Declaration on principles of International law, Helsinki Final Act, Paris Charter for a New Europe, five Security Council resolutions in 1998-2008, including resolutions 1244 and 1785.
- Immediately after the end of the aggression, a large USA military base has been established in Kosovo and Metohija, “Camp Bondsteel”, the first and crucial ring in the chain of the new USA bases in Bulgaria, Romania, Poland, the Czech Republic, and other Easter European countries. NATO aggression against Yugoslavia actually accelerated the arms race and militarization of Europe and implementation of US/NATO/EU strategy of “Eastern expansion”.
- Aggression against Serbia and Montenegro (FRY) launched in March 1999 has been serving as a blueprint for global USA/NATO/EU interventionism. In practice, this translates the USA, NATO and the West discretion to intervene militarily or otherwise, as they choose to suite their economic or strategic interests. Toppling legally elected governments and replacing them by hand-picked, pawn regimes, has become part and parcel of so called “democratization process”.
- NATO has always operated as an aggressive military alliance, serving expansion and of imperialistic and neo-colonial objectives of the leading Western powers. The entire experience so far indicates that NATO strategy of global interventionism leaves behind a chaos in international relations, gigantic human casualties, divisions, and long-lasting misery and anguish in all countries and regions which have become immediate victims of such policy.

- NATO is responsible for devastation of the international legal order, for the degradation of the UN, instigating a new arms race, militarization of Europe, destabilization and inducing crises in individual countries and regions all over the world. Therefore, NATO strategy goes against the goals of peace and security, contravenes the democratic and civilization values, and violates the fundamental human rights. Such an Alliance is not a place for peaceful countries who see their interests in compliance of the international law and the UN system. This is why participants of the Conference pleaded for the dissolution of NATO as a relic of the Cold War, for disengaging in policy of free interventionism, and for the respect of freedom, independence and equality of all countries and nations.
- Exporting democracy and dictating cultural and civilization patterns has become a common approach of all Western powers, primarily of the USA, in their aspiring to govern the world pursuant to their own standards and in line with their self-serving interests. The imposition of such cultural and civilization patterns is an act of violence against reality that almost invariably results in conflicts, internal disorders, and deeper fragmentations and divisions; over time, this is prone to undermine the peace in the world, and presents a perfect excuse for external military interference. This model has created the so-called “colored revolutions” in Georgia, Venezuela and Ukraine and high jacked “Arab Spring revolution”, which managed to devastate and turn the clock back for several decades, such as: Libya, Egypt and Syria.
- The strategy of interventionism involves several motives and purposes. These include the control over natural and developmental resources, reallocation of resources, and geopolitical reconfiguration of the world, against and at the expense of the predetermined key geopolitical adversary. This is how the USA/NATO/EU staged the crisis in Ukraine, whose end is still nowhere in sight. One can say that the Ukrainian crisis is the single most dangerous threat to the peace since the end of the Cold War. Instead of acknowledging Ukraine as a natural connection between Russia and Europe, the West chose to interfere, by artificially dislocating it from its natural cultural, civilization, and geopolitical environment and drawing it westwards. In doing so, the West paid no attention at all that the action could lead to internal conflict within Ukraine and that it would put at risk Russia’s vital interests. This dangerous geopolitical game played by America, NATO and the EU against Russia, as a proxy war at the expense of Ukraine under a “fine” but fake excuse of being waged for the benefit of the Ukrainians and their democratic social structure, has completely disregarded the effects of such policy against the interests of Ukraine, its people, the peace, and security in Europe and the world. Participants of the Conference advocated for a peaceful political solution free of interference and external pressures, that is, a solution that will guarantee its peoples will, and respect its role of a bridge between the East and the West. Such solution implies abandonment of the pernicious “Eastern expansion” which has already produced destabilization in Europe. Participants expressed satisfaction that the people of Crimea have used their right of self-determination which resulted in reunification with Russia.
- Participants of the Conference expressed their full support to the sovereignty and territorial integrity of Serbia, including the resolution of the issue of Kosovo and Metohija in line with UN Security Council Resolution 1244. They supported the following requests: free, safe and dignified return of 250,000 expelled Serbs and other non-Albanians to their homes in Kosovo and Metohija; restitution of the usurped private, church, state and socially-owned property; reconstruction of 150 destroyed churches and monasteries of the Serbian Orthodox Church, of hundreds of desecrated and obliterated Serbian graveyards and thousands of burnt Serbian homes; conducting effective investigation of trafficking in human organs; determining the fate of all abducted and missing Serbs from Kosovo and Metohija; and identifying and bringing to justice the perpetrators of all other crimes committed against the Serbs in Kosovo and Metohija for which, so far, nobody has been found responsible, let alone convicted.
- Participants of the Conference welcomed worthy initiative of the UN General Assembly which proclaimed 2014 to be the international year of solidarity with the people of Palestine. Finding that this initiative deserves strong support of the peaceful forces in the world, the Conference sent requests for an immediate withdrawal of Israeli occupation forces from all Palestinian territories, for the establishment of independent state of Palestine, within the borders of July 1967 with East Jerusalem as its capital, for the right for the return for the Palestine refugees, based on UN Resolution 194 and the release of all Palestinian prisoners from jail. Fulfillment of these requests is of vital interest for the Palestinian people and for the introduction of a just and durable peace in the Middle East.
- Participants have expressed solidarity with peoples of Latin America in their endeavors to safeguard freedom, independence and sovereignty from aggressive imperial USA strategy. They demanding closing of Guantanamo base and abolishing blockade against Cuba, as well as the release of the five Cuban political prisoners from American jails.
- By dismissing the policies and actions that endanger the peace and security, participants of the Conference denounced plans and actions aimed at destabilizing the Bolivarian Republic of Venezuela. Coordinated violent actions in Caracas and other parts of Venezuela are parts of the strategy employed by the local oligarchs and external actors, intended to disable the functioning of the legitimately elected government and impose political changes of their choice but against the interests of the Venezuelan people, by sabotage, violent provocations and blackmails. In condemning those attempts, participants of the Conference expressed their solidarity with the Venezuelan people and the support for its courageous efforts to preserve the freedom, pride, and sovereignty of Venezuela, and to decide their own future.
- Participants have expressed concern over systematic organized revision of European history of the 20th century, particularly revision of outcome of the First and the Second World War. This may serve imperialist objectives for redrawing international borders causing unforeseen consequences. We condemn the western promoted rehabilitation of fascism and attempts to equate communism with Nazism.
- Participants of the Conference dedicated significant attention to the global economic capitalist crisis which has led not only to an unprecedented social stratification and impoverishment of the global population, but also to an artificially imposed debt crises in a number of formerly economically very prosperous countries, such as Greece, Spain, Portugal, Italy and Cyprus. The global crisis emerged predominantly in countries which had declared themselves to be the centers of global civilization and the most advanced social order, one that will see no need for serous social conflicts and clashes. The key indicators of this crisis include mass-scale unemployment, especially within the youth, high indebtedness of countries, decline in economic activities, etc. We support the genuine popular protests against the above.
- It is obvious that on Europe and the majority of the world were imposed the neo-liberal cultural, political and economical pattern, which does not function. In the search for the way out of this universal deadlock, the most powerful countries are trying to shift the burden of the crisis onto other countries and nations, ones they pejoratively call “the global periphery”, while in the meantime struggling to win the battle for the global prestige, and in the process stepping down onto the old civilizations and forcibly toppling the unsympathetic ruling regimes. All the above only add to the conflicting feature of the international arena, and makes it exceptionally prone to outbreaks of all types of conflicts, from internal and regional, to the global ones.
- Participants at the Conference noted with concern that there are still US forward-based infrastructures in Europe like missile defense, tactical nuclear weapons and conventional forces, that destabilize the regional and the global atmosphere.
- The global economic crisis cannot be resolved by the printing of ever new trillions of dollars and the makeshift mends of the existing system. This can be done by abandoning the neo-liberal concept and by developing a new, humane society of social justice, equality and the better life for all people and nations in the planet. The focus of the new system of social relations must be on people and their economic, social, cultural, and humanitarian needs, instead of the profits and self-serving interests of the so-called economical and political elites.
- A part this International Conference was the Youth Forum, which concluded that the global crisis, and globalization and interventionism primarily threaten the rights and perspectives of the young generations. In numerous countries, in Europe and the world, young people below 30 make up some 60% of the total number of unemployed. The youth requests urgent changes in the social relations and internationally, which will ensure active engagement of the young people into economic, political and societal trends, their assuming responsibility for their own future, at the national and international levels. The youth advocates the socially just society and universal human rights, such as the right to employment, free education, social security and health care. Young people advocate the democratization of international relations, the respect for the international law, and denounce the arms race, militarization and neocolonialism.
- Only a world free of dominance of imperialism and militarism will stand a chance to avoid a war cataclysm. The global economic crises and its consequences on popular strata underline the necessity to overcome the system which causes exploitation, wars and the misery. It is absolutely unacceptable and contrary to the international law to have the regional center of power, such as NATO and the European Union be established as a substitute to the United Nations Security Council.
- The only true international community is the United Nations, rather than any self-proclaimed members of any regional groups. We must struggle to ensure the universal character of the international law and to have it equally oblige big and small countries, developed and developing ones. We have to fight even more resolutely to preserve the civilization heritage such as the freedom, ethics and dignity, while determinedly rejecting all surrogates of the corporative capitalism and imperialism, planted by the military-industrial and finance capital.


Participants of the Conference emphasized that the accomplishment of these objectives required active engagement in mobilizing all peace-loving stakeholders, in order to counter and reject any military and conquest ambitions against any given country regardless of its leaders. In parallel, it is necessary to mobilize all forces in developing democratic international relations, based on the principles of the United Nations Charter, the provisions of the international law, and the strict observance of the inviolability and independence of all states and their territorial integrity, and the principle of non-interference in the internal affairs. Such a world would be measured by a human scale, and this grand utopia should be believed in, and persistently fighting for, and this is the key message from the Conference.


Participant in the Conference expressed sincere gratitude to the Serbian side for the excellent performance of the International Conference and for hospitality extended to all participants.



Belgrade, 23 March 2014
 
Београдски форум за свет равноправних, Друштво српских домаћина, Клуб генерала и адмирала Србије и СУБНОР Србије, у координацији са Светским саветом за мир, одржао је 22. и 23. марта 2014. године у Београдском Центру „Сава“ Међународну конферецнију подназивом „ГЛОБАЛНИ МИР VS. ГЛОБАЛНИ ИНТЕРВЕНЦИОНИЗАМ И ИМПЕРИЈАЛИЗАМ“. Конференција је одржана поводом 15. годишњице оружане агресијеНАТО на Србију и Црну Гору (СР Југославију). Мото Конференције је „ДА СЕ НЕ ЗАБОРАВИ“.
У раду Конференције је учествовало преко 500 научника, стручњака и јавних личности из области међународних односа и безбедности, из 50 земаља Европе и света.
Конференцији су присуствовали амбасадори и високи дипломатски представници више пријатељских земаља акредитованих у Србији.
Учесници Конференције су одали почаст људским жртвама страдалим током 78 дана бомбардовања и положили венце на споменике. Они су изразили поштовање према свим жртвама илегалне НАТО агресије против Србије и Црне Горе, према припадницима бивше југословенске армије, према Федералној влади Југославије, председнику Слободану Милошевићу и свим херојским браниоцима отаџбине. Ми се, такође, морамо сећати жртава НАТО агресије после 1999. године, настављања прогона политичких и војних лидера који су бранили отаџбину и који су послати илегалном Хашком трибуналу, укључујући председника Милошевића и друге, који је тамо умро. Сматрајући тај Трибунал илегалним, као средство НАТО пропаганде и политичке уцене, учесници Конференције захтевају његово распуштање.
Дебата је протекла у конструктивном и толерантном дијалогу о најважнијим питањима и проблемима међународног мира и безбедности.  Излагања су била усмерена на то како да се, у условима све чешће примене политике силе, дестабилизације појединих земаља и изазивања криза широм света, очува светски мир и пронађу начини за сузбијање глобалног интервенционизма, који угрожава међународни правни и политички поредак и свет гура ка ивици великог ратног сукоба.
Учесници су  анализирали узроке, поводе и последице агресије НАТО 1999, како заСрбију и Балкан тако и глобалне последице за мир и безбедност у Европи и у свету. У вези с тим, учесници Конференције су се сагласили у следећем:
- Агресија НАТО против Србије и Црне Горе (СР Југославије), марта 1999. године, био је рат наметнут једној независној, сувереној европској држави, грубим кршењем основних принципа међународног права, а пре свега, Повеље УН и Завршног документа из Хелсинкија. То је била агресија изведена без сагласности и супротно мандату СБ УН. Зато она представља злочин против мира и човечности, тачку преокрета ка глобалном интервенционизму, грубом кршењу међународног правног поретка и негирању улоге УН. Тиме је успостављен  модел интгервенционизма који је касније коришћен у свим агресијама од Авганистана, Ирака и Либије, до Малија.
- Да би прикрили праву суштину агресије и тако пред сопственом и светском јавношћу избегли осуду и одговорност, водеће силе Запада - САД, Велика Британија, Француска, Немачка и друге чланице НАТО пакта, њих 19, смислиле су цео арсенал еуфемизама како би том злочину против мира прибавили макар какав легитимитет. У име те тзв. „хуманитарне интервенције“, НАТО пакт, на челу са САД, неселективно је убијао становништво Србије, укључујући децу,немоћне и старе особе, уништио целокупну привреду, разорио инфраструктуру, загадио скоро целу животну средину, са тешким и далекосежним последицама за здравље данашњих и будућих генерација.
- Како се ради о злочину против мира и човечности, о грубом кршењу основних норми међународног права, земље чланице НАТО носе сваку одговорност за ту агресију, укључујући и одговорност за накнаду штете, у износу од преко 100 милијарди САД долара, као и одговорност за коришћење оружја са осиромашеним уранијумом и других недозвољених средстава за масовно уништавање. У вези с тим, учесници Конференције су истакли да Србија и Црна Гора имају сва права да, пред одговарајућим међународним институцијама, покренупоступак против НАТО пакта и свих држава чланица, које су учествовале у  агресији, у циљу остваривања права на надокнаду ратне штете, као и појединцима који су били жртве агресије.
- Након завршетка оружане агресије, агресија је настављена другим невојним средствима. Та продужена агресија се огледала: у насилној промени власти путем петоктобарског преврата2000. године, који је инициран, финансиран и подржан споља, у првом реду, од стране чланица НАТО пакта; у уценама, претњама и условљавањима разних врста, како би се Србија одрекла свог државног суверенитета над Косовом и Метохијом, као својим историјским и културно-цивилизацијским средиштем; у игнорисању елемената државног суверенитета Србије над Косовом и Метохијом, који је гарантован  Резолуцијом 1244 СБ УН; у сталном истискивању уставно-правних функција Србије са Косова и Метохије. То је на крају резултиралопротивправним и противуставним самопроглашавањем независности Косова 2008. године, признате од стране већине НАТО земаља. САД/НАТО агресија 1999. године грубо је прекршила Повељу УН, Декларацију 1970. године о принципима међународног права, Финални акт Хелсинкија, Париску повељу за Нови свет, пет резолуција СБ УН од 1998.-2008. године, укључујући резолуције 1244 и 1785.
- Одмах по окончању агресије, на Косову и Метохији је успостављена велика америчка војна база,“Бондстил“, прва и кључна карика у ланцу инсталирања низа америчких база у Бугарској, Румунији, Пољској, Чешкој и другим земљама Источне Европе. Агресијом НАТО против Југославије убрзана је трка у наоружавању, милитаризација европског континента и спровођење САД/НАТО/ЕУ стратегије „ширења на Исток“.
- Кулминација те тзв. посредне доминације Запада према Србији, била је и крајње цинична пресуда Међународног суда правде о томе да проглашењем независности Косова и Метохије,није прекршено међународно право. Том пресудом је та највиша међународна правна институција, у ствари, легализовала једнострану сецесију, односно разбијање територијалног интегритета међународно признатих држава.
- Агресија на Србију и Црну Гору (СР Југославију), марта 1999. године инаугурисала је један од најпогубнијих принципа и метода понашања великих сила Запада, на челу са САД, а то је принцип глобалног интервенционизма.  То практично значи да САД, НАТО и Запад сами себи дају право да  по слободној вољи и избору, у складу са својим стратешким интересима,утврђују где су у свету угрожени њихови  интереси и да могу војно, или на друге незаконитеначине интервенисати. Саставни део те стратегије је свргавање легално изабраних власти и довођење послушничких, марионетских режима којима се даје ореол „демократских“ власти.
-  НАТО је увек наступао као агресивни војни савез за ширење и наметање империјалних и неоколонијалних циљева најмоћнијих земаља Запада. Целокупно доасадашње искуство показује да НАТО стратегија глобалног интервенционизма оставља за собом  хаос у међународним односима, огромне људске жртве, поделе и дугорочну беду и патње у свим земљама и регионима, који су непосредне жртве такве политике. Случајеви Балкана, Афганистана, Ирака, Либије, Сирије јасно о томе сведоче. НАТО је одговоран за разарање међународног правног портека, за деградацију УН, за изазивање нове трке у наоружавању, за милитаризацију Европе, за дестабилизацију и изазивање криза у појединим земљама и регионима у свету. Отуда је НАТО стратегија супротна циљевим мира и безбедности, супротна демократским и цивилизацијским вредностима и основним људским правима. У таквој организацији нема места за мирољубиве земље, које своје интересе везују за поштовање међународног права и система УН. Зато су се учесници Конференције изјаснили за укидање НАТО-а, као реликта Хладног рата, за прекид политике слободног интервенционизма и поштовање слободе, независности и равноправности свих земаља и народа.

- Извоз демократије и диктирање културно-цивилизацијских образаца је постао уобичајениначин понашања сила Запада, пре свих САД, у њиховој тежњи да свет  уређују по сопственим мерилима и у складу са сњвојим егоистичним интересима. Наметањем политичких и културних-цивилизацијских образаца је насиље над реалношћу и оно готово увек доводи до сукоба, унутрашњих немира, до дубљих раслојавања и подела, што за дуже време нарушава мир у свету и представља покриће за трано војно мешање. По том моделу настале су тзв.„обојене револуције“ у Грузији, Венецуели и Украјини и узурпирано  „Арапско пролеће“ које је разорило и за више деценија уназадило земље као што су: Либија, Египат и Сирија.
- Стратегија интервенционизма себи налази неколико мотива и циљева. То су контрола природних и развојних ресурса, прерасподела ресурса и геополитичког прекомпоновања света, против и на штету замишљеног главног геополитичког противника. На тај начин је од стране САД/НАТО/ЕУ изазвана и криза у Украјини, чији се крај још не назире. Може се рећи да је украјинска криза највећа претња миру од времена завршетка краја хладног рата. Уместо да се Украјина сагледава као најприроднија веза Русије и Европе, Запад је својим мешањем учинио да се она вештачки измести из свог природног културно-цивилизацијског и геополитичкогамбијента и да се у потпуности привуче на Запад, не водећи рачуна о томе да то може довести до унутрашњих сукоба у самој Украјини и да би тиме били угрожени витални интереси Русије.Та опасна геополитичка игра Америке, НАТО и ЕУ против Русије, која се преко леђа Украјине води под „финим“, али лажним изговором о томе да је све то за добробит Украјинаца и њихово демократско друштвено устројство, потпуно је занемарила последице такве политике на  виталне интересе Украјине, њеног народа. мира и безбедностиу Европи и на глобалном плану. Учесници Конференције су се заложили за мирно политичко решење проблема у Украјини, без мешања и притисака са стране, за решење које ће гарантовати вољу њеног народа и уважавати њену улогу моста између Истока и Запада. Такво решење предпоставља одустајање од погубне стратегије ширења на Исток која је већ довела до дестабилизације у Европи. Учесници Конференције су изразили подршку народу Крима који је искористио своје право на самоопредељење и поновно уједињење са Русијом.
- Учесници Конференције су изразили подршку суверенитету и територијалном интегритету Србије, уз решавање статуса Косова и Метохије у складу са Резолуцијом СБ УН 1244. Они су подржали следеће захтеве: слободан, безбедан и достојанствен повратак 250.000 прогнаних Срба и других неалбанаца у своје домове на Косову и Метохији; реституцију узурпиране приватне, црквене, државне и друштвене имовине; реконструкцију 150 порушених цркава и манастира СПЦ, стотине порушених и преораних српских гробаља и хиљаде спаљених домова; спровођење ефикасних истрага о трговини људским органима, расветљавању судбине свих киднапованих и несталих Срба са Косова и Метохије и свим другим злочинима против српског народа, за које, до сада, нико није одговарао.
- Учесници Конференције су поздравили часну иницијативу Генералне скупштине УН, којом је 2014. година проглашена међународном годином солидарности са народом Палестине. Оцењујући да та иницијатива заслужује снажну подршку мирољубивих снага у свету, са Конференције је упућен захтев за хитно повлачење окупационих снага Израела са свих палестинских територија, успостављање независне Палестинске државе у оквиру граница из јула 1967. одине, са Источним Јерусалимом као главним градом, за право повратка палестинских избеглица, у складу са Резолуцијом УН 194, и ослобађање свих палестинских затвореника из израелских затвора. Испуњавање тих захтева је не само од животног интереса за народ Палестине, већ и за успостављање праведног и трајног мира на Блиском истоку.
- Учесници су изразили солидарност са народима Латинске Америке у њиховим напорима да сачувају слободу, независност и суверенитет од агресивне империјалне САД стратегије. Они захтевају затварање базе у Гвантанаму и укидање блокаде против Кубе, као и ослобађање пет кубанских политичких затвореника из америчких затвора.
- Одбацујући политику и поступке који угрожавају мир и безбедност, учесници Конференције су осудили планове и акције који су усмерени на дестабилизацију Боливијске републике Венецуеле. Координиране насилоне акције у Каракасу и другим деловима Венецуеле су део стратегије домаћих олигарха и спољних фактора да акцијама саботаже, насилним провокацијама и уценама,   спрече функционисање  легално изабране владе и наметну политичке промене по својој вољи, а против интереса народа Венецуеле. Осуђујући те појаве, учесници Конференције су изразили солидарност са народом Венецуеле и подршку његовим храбрим напорима да очува слободу, понос и суверенитет Венецуеле и да буде господар своје судбине. 
- Учесници су изразили забринутост због систематски организоване ревизије историје Европе 20. века, посебно због ревизије исхода Првог и Другог светског рата. То може да користи империјалистичким циљевима за прекрајање међународних граница, што води непредвидим последицама. Они су осудили од Запада подржану рехабилитацију фашизма и покушаје да се комунизам изједначи са нацизмом.
- Учесници Конференције су посветили велику пажњу светској капиталистичкој економској кризи, која је довела до неслућеног социјалног раслојавања и осиромашења становништва наше планете, али и до наметнуте дужничке кризе у низу некада економски и цивилизацијски врло просперитетних земаља,  као што су Грчка, Шпанија, Португалија, Италија и Кипар.Глобална криза настала је превасходно у земљама које су себе прогласиле центром светске цивилизиције и које су себе наметнуле као неоспорне лидере света, као најнапреднији друштвени поредак, у којем неће бити потребе за озбиљним социјалним конфликтима и сукобима. Њени главни индикатори су масовна незапосленост, посебно  младих, висока задуженост држава, пад привредних активности и слично. Они су подржали спонтане народне протесте против наведеног.
- Очито је да је Европи и већини осталог света наметнут нео-либерални културно-политички и економски образац, који не функционише. У трагању за излазима из ове свеопште блокаде, најмоћније земље света настоје да период кризе превале на леђа других земаља и народа, који се фигуративно називају светском периферијом, а међусобно бију битку за светски престиж и притом руше старе цивилизације и насилно смењују владајуће режиме, који им нису по вољи. Све то међународну сцену чини конфликтном и веома подобном за избијање сваковрсних сукоба од оних унутрашњих, преко регионалних, до глобалних.
- Учесници Конференције су констатовали са забринутошћу да у Европи и даље постоји истурена америчка војна инфраструктура, као што су одбрамбени ракетни системи, техничко нуклеарно наоружање и конвенционалне снаге, што води дестабилизацији на регионалном и глобалном плану.
- Светску економску кризу не могу решити штампање трилиона долара и поправке постојећег система, већ напуштање нео-либералног концепта и изградња новог, хуманог друштва социјалне правде, равноправности и бољег живота за сваког човека и све народе на планети. У центру новог система друштвених односа мора бити човек и његове економске, социјалне, културне и хуманитарне потребе, а не профит и егоистични интереси тзв. економске и политичке елите.
- У оквиру Међународне конференције, одржан је и Форум младих, на којем је оцењено да светска криза и глобализација интервенционизма угрожавају, у првом реду, права  и перспективе припадника младих генерација. У многим земљама Европе и света млади до 30 година чине око 60% укупног броја незапослених. Млади траже хитне промене у друштвеним односима, као и на међународном плану, које обезбеђују активно  укључивање младих у привредне, политичке и друштвене токове, преузимање одговорности за сопствену будућност на унутрашњем и међународном плану. Млади се залажу за друштво социјалне правде, универзална људска права, као што су: право на рад, бесплатно образовање, социјална сигурност и здравствена заштита. Млади се залажу за демократизацију међународних односа, за поштовање међународног права, против трке у наоружавању, милитаризације и неоколонијализма.
- Једино уређени свет ослобођен доминацијом империјализма и милитаризма, имашансу да избегне ратну катаклизму. Глобална економска криза и њене последице за народне масе наглашавају потребу за промену система који је извор експлоатације, ратова и беде. Апсолутно је неприхватљиво и противно међународном праву да се регионални центри моћи, као што су НАТО и Европска унија,  наметну као замена  Савету безбедности и Уједињеним нацијама.
- Једина међународна заједница то су Уједињене нације, а не самоизабране чланице било којих регионалних групација. Морамо се борити за то  да међународно право има универзални карактер и да једнако обавезује велике и мале земље, развијене и неразвијене. Морамо се још одлучније борити за очување цивилизацијских тековина као што су слобода, морал и достојанство, одлучно одбијајући подметања свих сурогата корпоративног капитализма и империјализма, војно-индустријског и финансијског капитала.
Учесници Конференције су истакли да је за остваривање тих циљева неопходно активно  радити на мобилизацији свих мирољубивих снага, за одбацивање  свих врста војних и освајачких амбиција против било које земље, без обзира на то ко су њихови носиоци. Упоредо с тим, неопходно је мобилисати све снаге у циљу изградње демократских међународних односа, на принципима Повеље УН, међунаордног права и стриктног поштовања неповредивости и независности свих земаља, њиховог територијалног интегритета и немешања у унутрашње ствари. Такав свет био би по мери човека и у ту велику утопију треба веровати и за њу се истрајно борити, главна је порука ове Конференције.
Учесници су изразили искрену захвалност српским домаћинима за изванредну организацију ове значајне Међународне конференције и за гостопримство пружено свим учесницима.
 
Београд, 23. март 2014.



Coordinamento Nazionale per la Jugoslavia - ONLUS

Messaggio di saluto alla Conferenza "PER NON DIMENTICARE"
Belgrado, 22-23 marzo 2014

L'Associazione "Coordinamento Nazionale per la Jugoslavia, Organizzazione non lucrativa di utilitŕ sociale” č stata ufficializzata in Italia nel 2007 con lo scopo di mantenere attive e rilanciare le attivitŕ di persone e gruppi a vario titolo impegnati, sin dai primi anni Novanta, sulle problematiche jugoslave, inerenti cioč allo spazio geografico, culturale e politico della disciolta Repubblica Federativa Socialista di Jugoslavia.
Scopo associativo č cioč la continuazione ed il rilancio di tutte le attivitŕ culturali, di controinformazione, di difesa dei diritti civili e di solidarietŕ giŕ avviate in Italia prima, durante o subito dopo la aggressione del 1999 contro la Repubblica Federale di Jugoslavia.

In particolare, siamo qui a portare il nostro saluto e augurio di buon lavoro perché č importante continuare a ricordare l’aggressione del 1999, non solo perché in questo momento Stati Uniti ed Unione Europea sono all’attacco in varie parti del mondo e la Jugoslavia č paradigma delle molte altre guerre succedutesi, ma anche per il ruolo che la Jugoslavia ha avuto nella storia del secolo scorso, e per il comportamento della classe operaia europea di fronte a tali guerre.

La reazione all’aggressione alla Jugoslavia da parte della classe operaia italiana non fu omogenea. Il sindacato piů importante, la CGIL, insieme a CISL e UIL giustificarono tale aggressione con un documento spregevole in cui addebitavano alla Jugoslavia la colpa in quanto “avrebbe rifiutato il trattato di Rambouillet”.
Sicché molti operai iscritti a tali sindacati credettero alle bugie. Viceversa, i sindacati di base presero subito posizione contro l’aggressione.
Nello stesso tempo, la scarsa reattivitŕ della classe operaia alle fandonie provenienti dai media fu una delle cause della sconfitta della classe operaia italiana a livello nazionale: non rendersi conto che la guerra alla Jugoslavia č stata una guerra per il controllo dei mercati, delle risorse e della forza-lavoro, e dei corridoi con cui queste fluiscono verso i paesi imperialisti, ha indebolito la classe operaia stessa.
Anche gran parte delle forze politiche e degli attivisti dei movimenti di sinistra, antimilitaristi o che nominalmente si richiamavano al comunismo tennero un atteggiamento ambiguo: da un lato si opposero alla guerra, ma dall’altro non solidarizzarono con gli aggrediti.
Ma l’aggressione a un Paese importante nella storia recente come la Jugoslavia, terra del piů grande movimento partigiano durante la II Guerra Mondiale, tra i fondatori del Movimento dei non-allineati, scosse comunque coscienze individuali che si raccolsero intorno ai gruppi che autonomamente si venivano formando per non solo opporsi alla aggressione, ma anche per esprimere solidarietŕ alla popolazione colpita, che resisteva di fronte ad un aggressore cosě tanto piů forte. Sorsero gruppi e associazioni di solidarietŕ, che inviarono aiuti, a partire peraltro da posizioni differenti.
Per mantenere in collegamento questi gruppi, sparsi su tutto il territorio italiano da Trieste a Torino, da Firenze a Bari, da Roma a Milano, č nato il CNJ, che ha mantenuto tuttavia una specificitŕ perché basato sulla convinzione che l’esistenza dello stato unitario jugoslavo era la soluzione adatta ai problemi dei territori che lo formavano, e che il suo dissolvimento č stato frutto di un progetto a lungo covato da Stati Uniti ed Europa, che hanno appoggiato i vari nazionalismi per ragioni sia economiche sia geopolitiche.

L’aggressione alla Jugoslavia si inserisce nel quadro delle neo-guerre imperialiste, dopo la caduta del muro di Berlino. L’aggressione all’Iraq fu la prima di queste guerre, ma il contesto internazionale non permise il suo completamento, il paradigma č quello della guerra alla Jugoslavia. Senza volere esaurire l’argomento, ci sembra che gli elementi del paradigma siano:
    • Preparativi mediatici estremamente accurati ed affidati ad agenzie specializzate, demonizzazione del Paese da aggredire, a partire dal governo (definito “regime” anche se democraticamente eletto) o addirittura dal capo del governo (definito il “nuovo Hitler”)
    • Alleanze con elementi nazionalistici separatisti all’interno del Paese
    • Tentativi di far apparire l’intervento militare come giusto, inevitabile, secondo il modello “Auschwitz”, nel senso che l’aggredito di turno č equiparato ai nazisti, mentre i nemici interni, alleati di Stati Uniti ed EU, agli ebrei: si parla di guerra etica
    • Sanzioni o embargo, finché l’aggressore non č pronto, onde evitargli perdite
    • Bombardamenti delle strutture industriali e delle infrastrutture, con uso di armi non convenzionali
    • Sproporzione di forze tra aggressori e aggredito
    • Rivolta di piazza contro il governo legittimo, ampiamente foraggiata da USA e EU
    • Eliminazione o assassinio del capo di stato del Paese aggredito
    • Sfruttamento della forza lavoro locale ad opera degli investitori stranieri
    • …

Un elemento caratterizzante l’aggressione alla Jugoslavia fu la scarsa perdita di vite umane dalla parte degli aggressori, mentre le vittime dalla parte jugoslava furono in numero considerevole. Si trattň di una guerra esclusivamente aerea, di sessioni di bombardamenti di incredibili durate e frequenze, i cui danni furono spesso limitati dalla abilitŕ e intelligenza dei tecnici jugoslavi (militari e civili), che riuscirono spesso ad ingannare la grande potenza americana.
Inoltre il disastro ecologico causato dai bombardamenti della NATO fu una vera e propria guerra chimica, in quanto la distruzione programmata e precisa di obiettivi industriali, dalle industrie petrolchimiche a quelle farmaceutiche ed alimentari, dalle centrali elettriche alle fabbriche di automobili, provocň effetti di ordini di grandezza molto superiori agli incidenti che possono comunemente accadere. L’effetto sulla biosfera č stato devastante, ed ancora non completamente analizzato. Le perdite di vite umane dunque non sono solo quelle durante l’aggressione, ma anche quelle diluite nel tempo, dovute agli effetti della catastrofe ecologica (tumori, leucemie,…); un discorso a parte si meriterebbe l’analisi degli effetti dell’Uranio impoverito. Proprio coloro che avevano nella fase preparatoria della aggressione definito i Serbi colpevoli del “genocidio” degli Albanesi della provincia del Kosovo, tentarono uno sterminio della popolazione civile, come del resto era accaduto con gli effetti spaventosi dell’embargo all’Iraq (500000 mila morti, tra cui soprattutto bambini…).
La Jugoslavia, uno dei fondatori del Movimento dei non –allineati, č anche il primo Paese appartenente al movimento a venir distrutto: gli Stati Uniti non sopportano l’esistenza di Paesi che ricerchino una via autonoma di sviluppo, culturale, civile, economico. Infatti uno degli scopi dei feroci bombardamenti č in genere di distruggere le industrie e le infrastrutture, in modo da tentare di riportare il Paese di turno molti decenni indietro (se non all’etŕ della pietra, come sperava un generale americano nella prima guerra del Golfo…). Dopo la Jugoslavia, altri paesi del Movimento dei non –allineati sono stati aggrediti e devastati, come la Libia, o sono tuttora oggetto di pesanti manovre di destabilizzazione.
Lo scopo degli Stati Uniti č quello di dominare il globo, e la tendenza ad accusare il nemico di turno di essere un novello Hitler, in realtŕ nasconde il disegno questo sě hitleriano statunitense di espandersi a Est e a Sud del mondo. Dietro gli Stati Uniti, l’Unione Europea arranca nella speranza di aprirsi nuovi mercati e di poter usufruire di mano d’opera qualificata a poco prezzo: esemplare la vicenda della FIAT a Kragujevac.

Ricordiamo che anche nel X Anniversario dei bombardamenti, nel marzo del 2009, il CNJ con la Rete “Disarmiamoli!” promosse una grande iniziativa a Vicenza alla quale parteciparono sia relatori stranieri come Juergen Elsaesser e Diana Johnstone, sia i rappresentanti delle molte associazioni italiane protagoniste del movimento di solidarietŕ, che ancora oggi mantengono migliaia di “adozioni a distanza” dei figli dei lavoratori della Serbia bombardati, tra cui: Non bombe ma solo caramelle, Associazione Zastava Brescia, Un ponte per Belgrado in terra di Bari, Un ponte per... Organizzazione Non Governativa. Al convegno - che volle analizzare, a dieci anni dai bombardamenti della NATO, i vari aspetti dell’aggressione, da quelli mediatici, a quelli ecologici, a quelli economici - parteciparono tra gli altri esponenti del sindacato Samostalni degli operai della Zastava di Kragujevac.

Anche le piů recenti aggressioni, quali quella alla Libia, con l’assassinio di Gadafi, l’intervento in Mali, il tentativo in corso di distruggere la Siria, le provocazioni in Venezuela ed il colpo di stato in Ucraina, seguono il modello “jugoslavo”.
In Ucraina attualmente sono intervenute addirittura forze nazifasciste, che hanno contribuito alla vittoria delle forze nazionaliste e hanno poi dato sfogo al solito odio anticomunista, assalendo sedi del partito comunista ucraino.
Questi fatti dimostrano che č indispensabile la continuitŕ dell'analisi e dei valori appresi sulla base dei fatti storici, e non di mere idealizzazioni geopolitiche. Perciň CNJ č una associazione che si richiama ai valori dell’antifascismo e ritiene importante il mantenimento della memoria storica della lotta dei partigiani jugoslavi contro il nazifascismo. In questo contesto organizza ricerche su temi storici, quali i crimini dell’esercito italiano in Jugoslavia nella II Guerra Mondiale, o di recente la storia poco nota dell’operato dei partigiani jugoslavi in Italia: molti jugoslavi, catturati in Jugoslavia dagli Italiani, e imprigionati in Italia, riusciti poi a fuggire dai campi di prigionia o liberati dal 25 luglio 1943 in poi, parteciparono alla Resistenza italiana, e talvolta furono sepolti in Italia.
Anche la nostra campagna contro l'istituzione in Italia, dal 2004, del «Giorno del ricordo» in memoria delle vittime delle foibe, dell’esodo giuliano-dalmata, delle vicende del confine orientale, da commemorare ogni 10 Febbraio, grazie a una legge frutto di un accordo tra destra e sinistra, ha le stesse motivazioni antimperialiste. La data prescelta č infatti quella del Trattato di Pace con la Jugoslavia (10 febbraio 1947): simbolicamente l'Italia mette cosě in discussione lo stesso Trattato di Pace e, di conseguenza, i confini dello Stato – una enormitŕ, che perň appare possibile dopo la frantumazione della Jugoslavia e l’aggressione dei paesi della NATO nel 1999 a ciň che di essa restava. La ricorrenza scelta, in ogni caso, si presta bene all’operazione di revisionismo: essa infatti cade abbastanza vicino al 27 gennaio (Giornata della Memoria dell'Olocausto), cosicché anche gli Italiani hanno la loro giornata in cui presentarsi da aggrediti anziché da aggressori. Aggressori nel 1941, aggressori nel 1999.

Anche sul piano della battaglia culturale, proprio dalla sua fondazione, CNJ intrattiene rapporti con linguisti, registi e uomini di cultura delle varie repubbliche jugoslave, promuovendo dibattiti sulla lingua serbo-croata, sull’arte e la storia dei popoli di quei territori (Lordan Zafranović č stato piů volte ospite di CNJ per la proiezione in Italia dei sui film piů importanti, quali Okupacija u 26 slika, e Pad Italije).
Per il 15.mo Anniversario anche in Italia siamo presenti con le nostre iniziative. Quest'anno abbiamo voluto proprio celebrare la ricorrenza della Aggressione sotto il profilo del danno culturale, organizzando a Milano una iniziativa incentrata sul tesoro della cultura serbo-bizantina, colpito anch'esso dai bombardamenti e tuttora messo a repentaglio in Kosovo, dove č il cuore della storia, della cultura e della identitŕ per il popolo serbo ma che č importante anche per tutti gli altri Slavi del Sud. Ai serbi del Kosovo, che continuano a patire per il regime razzista instaurato dalla NATO, va in questo momento il nostro primo pensiero.

(testo elaborato dal Direttivo di CNJ-onlus per la Conferenza "DA SE NE ZABORAVI!". Pubblicato in: NOVI "HLADNI RAT", Beoforum 2014, pagine 194–197.)


Italijanska Koordinacija za Jugoslaviju - ONLUS (neprofitna,
društveno korisna organizacija)

Izlaganje za Konferenciju "DA SE NE ZABORAVI"
Beograd, 22-23 marta 2014.god.



Udruženje "CNJ - Coordinamento Nazionale per la Jugoslavija, Italijanska Koordinacija za Jugoslaviju'' zvanično je osnovano 2007. godine u cilju održavanja i oživljavanja aktivnosti pojedinaca i grupa angažovanih još s početka devedesetih godina po pitanju jugoslonenske problematike, kako geografske i kulturološke tako i političke, na prostoru bivše Socijalisticke Federativne Republike Jugoslavije.
Namera udruženja je, zapravo, da se nastave i obnove sve aktivnosti koje se tiču informisanja, solidarnosti i odbrane civilnih prava, pokrenute u Italiji pre, za vreme i posle agresije 1999. protiv Savezne Republike Jugoslavije.

Danas smo, pre svega, ovde da bismo Vas pozdravili i poželeli uspeh na ovoj konferenciji, jer je važno pamtiti agresiju iz 1999.g, ne samo zbog toga što u ovom trenutku Sjedinjene Američke Države i Evropska unija potpiruju u mnogim krajevima sveta nove sukobe po modelu rata u Jugoslaviji, nego i zbog važnosti jugoslovenske istorije, kao i zbog stava evropske radničke klase u vezi s tim sukobima.

Reakcija italijanske radničke klase povodom agresije na Jugoslaviju bila je različita. Najvažniji sindikat, CGIL, kao i druga dva, CISL i UIL, nedostojno su opravdali agresiju usvojivši dokument u kojem se Jugoslavija optužuje da navodno ''nije prihvatila sporazum u Rambujeu''.
Tako se dogodilo da je mnogo radnika poverovalo tim lažima. Međutim, nezavisni sindikati su odmah zauzeli stav protiv agresije.
Istovremeno, slaba reakcija radničke klase pod uticajem medijskih laži bila je jedan od uzroka poraza italijanske radničke klase: neshvatanje da je rat protiv Jugoslavije bio rat za kontrolu tržišta, sirovina i radne snage, kao i puteva kojima se ove odlivaju ka imperijalističkim zemljama, oslabilo je i samu radničku klasu.
Osim toga, veliki deo političkih snaga i levičarski orijentisanih aktivista, antimilitarista i pokreta koji su navodno podržavali komunizam, imali su neodlučan stav: s jedne strane, istina je da su se borili protiv rata, sa druge,medjutim, nisu izrazili solidarnost prema napadnutima.

Agresija na Jugoslaviju, izuzetno važnu zemlju u istoriji prošlog veka, zemlju najvećeg partizanskog pokreta u Drugom svetskom ratu, jednu od osnivača Pokreta nesvrstanih zemalja, podstakla je savest pojedinaca koji su se postepeno okupljali oko samostalno formiranih grupa ne samo da bi se suprotstavili toj agresiji, već i da izraze solidarnost narodu koji se odupirao neuporedivo jačem agresoru. Društva i udruženja, različitog stava, počela su da šalju pomoć.
Da bi se održale veze između tih grupa rasutih po čitavom italijanskom tlu, od Trsta do Torina, od Firence do Barija, od Rima do Milana, formiran je CNJ koji se karakteriše svojom specifičnošću u uverenju da je jedinstvena jugoslovenska država bila pogodno rešenje za probleme područja na kome je nastala i da je rušenje Jugoslavije rezultat višegodišnjeg projekta Sjedinjenih Američkih Država i Evrope koji su dali podršku raznim nacionalizmima iz ekonomskih i geopolitičkih razloga.

Agresija na Jugoslaviju uklapa se u okvir novih imperijalističkih ratova nakon pada berlinskog zida. Napad na Irak bio je prvi od tih novih ratova, ali medjunarodni kontekst nije dozvolio njegovo okončanje, tako da je pravi uzor novog ratovanja upravo agresija na Jugoslaviju. Bez pretenzija da obuhvatimo temu u potpunosti, mislimo da su zajednički elemeti novih ratova:

* Veoma precizne medijske pripreme, poverene specijalizovanim agencijama, demonizacija zemlje koja se namerava napasti, počevši od vlade (definisane kao "režim" iako je demokratski izabrana) i čak do šefa vlade (definisanog kao "novi Hitler")
* Veze sa nacionalističkim elementima i separatistima u zemlji koja je postala meta
* Pokušaj da se agresija prikaže kao etički opravdana i neminovna, prema modelu "Aušvic" tj. uporedjuje se zemlja meta sa nacistima dok se unutrašnji neprijatelji, saveznici SAD i EU, uporede sa Jevrejima - radi se o etičkom ratu
* Sankcije ili čak embargo sve dok agresor nije dovoljno spreman kako bi izbegao gubitke
* Bombardovanje industrijskih i infrastrukturnih objekata uz korišćenje nekovencionalnog oružja
* Ogromna razlika snaga izmedju agresora i napadnutog
* Pobuna na ulicama protiv legitimne vlade, naširoko finansirana od SAD i EU
* Uklanjanje ili ubistvo šefa vlade napadnute zemlje
* Eksploatacija lokalne radne snage od strane zapadnih investitora.
* ...

Karakteristični element agresije na Jugoslaviju je mali gubitak ljudskih života na strani agresora, dok je broj žrtava sa jugoslovenske strane bio znatan. Radilo se o vazdušnom ratu sa neverovatno čestim napadima, no zahvaljujući veštini jugoslovenskih tehničara, civilnih i vojnih, koji su često uspevali da prevare veliku američku silu, nije došlo do bitno većih razaranja.
NATO bombardovanje prouzrokovalo je velike ekološke posledice tako da se slobodno može govoriti o hemijskom ratu: planirano i precizno sprovedeno uništavanje industrijskih objekata, od petrohemijskih industrija do farmaceutskih i prehrambenih, od elektrana i termoelektrana do automobilskih fabrika, izazvalo je efekte mnogo većih razmera nego u običnim nesrećama. Došlo je do razornih posledica na biosferu koje, zapravo, još nisu potpuno analizirane. Gubitak ljudskih života nije samo onaj za vreme agresije, nego se nastavlja tokom vremena zbog bolesti izazvanih ekološkom katastrofom (tumori, leukemija...). Posebnu raspravu bi zahteva analiza efekta osiromašenog uranijuma. Upravo oni koji su u medijskoj fazi rata krivili Srbe za takozvani genocid nad albanskim stanovništvom na Kosovu, pokušali su istrebljenje civilnog stanovništva Srbije na isti onaj način koji je primenjen za vreme embarga u Iraku kada je umrlo od gladi i bolesti oko 500.000 ljudi od kojih većina dece.

Jugoslavija, jedna od osnivača Pokreta nesvrstanih, prva je zemlja tog bloka koja je napadnuta: SAD ne prihvataju da bilo koja zemlja teži svom sopstvenom putu u kulturnom, društvenom, ekonomskom razvoju. Jedan od ciljeva ovako žestokih bombardovanja, uništenje industrijskih objekata i infrastruktura jeste, u stvari, pokušaj da se zemlja koja im je u datom momentu "trn u oku" vrati za nekoliko decenija unazad (ako ne i u kameno doba, kako se nadao jedan američki general za vreme prve agresije u Zalivu). Nakon Jugoslavije, takodje i druge zemlje Pokreta nesvrstanih bile su napadnute i opustošene, kao Libija, ili su predmet destabilizujućih manevara.
Cilj SAD-a je dominacija celim svetom, a to što optužuju svakog neprijatelja da je novi Hitler skriva upravo hitlerovski projekat njihove tendencije širenja prema jugu i istoku Planete. Sjedinjene Američke Države napornim korakom prati Evropska unija u nadi da joj se otvore nova tržišta kako bi mogla jeftino da koristi visokokvalifikovanu radnu snagu. Tipični primer koji potkrepljuje ovu tvrdnju je slučaj s FIAT-om u Kragujevcu.

Na desetogodišnjicu bombardovanja, u martu 2009, CNJ je zajedno sa pacifističkom organizacijom ''Rete Disarmiamoli'' upriličila veliki skup u Vićenci na kome su učestvovali predavači iz inostranstva, Juergen Elsaesser i Diana Johnstone, kao i predstavnici mnogih italijanskih društava koja su još uvek angažovana u akciji usvajanja ''na daljinu'' dece srpskih radnika (radi se o nevladinim organizacijama poput: "Non bombe ma solo caramelle", "Associazione Zastava Brescia", "Un ponte per Belgrado in terra di Bari", "Un ponte per... "). Na toj konferenciji čiji je cilj bio analiza efekata raznih vidova agresije (medijske, ekološke, ekonomske) nakon 10 godina od bombardovanja, bili su prisutni i učestvovali su u diskusiji i članovi Samostalnog sindikata Zastave iz Kragujevca.

Agresije koje su naknadno usledile i na druge države, kao napad na Libiju, sa ubistvom Gaddafija, intervencija u Maliju, pokušaj da se uništi Sirija koji je još u toku, provokacije u Venecueli, državni udar u Ukrajini - izvršene su po "jugoslovenskom" modelu. U Ukrajini su se nedavno pojavile neofašističke snage koje su dale doprinos pobedi nacionalističkih snaga i potom napale sedište komunističke partije Ukrajine.

Ovi dogadjaji ukazuju da je neophodan kontinuitet analize i vrednosti koje počivaju na bazi istorijskih činjenica, a ne na pukim geopolitičkim idealizacijama. Zato CNJ insistira na vrednostima antifašizma i smatra važnim održavanje istorijskog pamćenja borbe jugoslovenskih partizana protiv fašizma. U tom kontekstu, CNJ organizuje istorijska istraživanja kao što su, na primer, zločini italijanske vojske za vreme Drugog svetskog rata ili donedavno malo poznat slučaj jugoslovenskih partizana u Italiji: mnogi Jugosloveni zarobljeni u Jugoslaviji od strane italijanskih okupatora i odvedeni u zarobljeništvo, nakon što su pobegli iz italijanskih zatvora ili oslobodjeni posle 25. jula 1943, borili su se sa italijanskim partizanima za oslobođenje Italije, često gubeći svoje živote.

Od 2004. godine u Italiji vodimo kampanju protiv osnivanja ''Dana sećanja'', 10. februara na dan odlaska Italijana iz Istre i Dalmacije. U stvari, izabran je datum mirovnog ugovora između Italije i Jugoslavije (10. februar 1947) tako da Italija simbolično dovodi u pitanje ugovor i državne granice. Taj datum je istovremeno i znak revizionizma jer je vremenski blizu drugog datuma, 27. januara, "Dana sećanja na Holokaust", tako da i Italijani mogu imati dan kada se predstavljaju kao žrtve, a ne kao agresori. Agresori 1941, agresori 1999.

Što se tiče kulture, CNJ već od svog osnivanja održava odnose sa lingvistima, režiserima, intelektualcima iz svih republika bivše Jugoslavije, organizuje debate o srpsko-hrvatskom jeziku, o istoriji i umetnosti naroda koji žive na tim prostorima (Lordan Zafranović bio je više puta gost našeg društva za vreme projekcije svojih filmova ''Pad Italije'' i ''Okupacija u 26 slika'').

Na kraju, povodom petnaestogodišnjice agresije takodje smo prisutni s našim inicijativama po Italiji. Ove godine odlučili smo da obeležimo godišnjicu sa aspekta kulturne štete usled agresije, organizujući u Milanu miting o blagu srpsko-vizantijske kulture pogođenom bombama 1999. godine koje je još i sada ugroženo na Kosovu, tamo gde je srce istorije, kulture i identiteta srpskog naroda, a koje je značajno i za sve druge Južne Slovene. Srbima na Kosovu koji i dalje pate zbog rasističkog režima nametnutog od strane NATO-a upućujemo naše najlepše misli i žalje i poručujemo da nisu sami.

PER NON DIMENTICARE
Annuncio delle iniziative in programma per il 15.mo anniversario della aggressione NATO

Quindici anni sono passati dall'inizio dell'aggressione NATO contro Serbia e Montenegro (24 Marzo 1999). Quest'aggressione ha determinato la perdita di 4.000 vite umane, inclusi 88 bambini, e 10.000 persone gravemente ferite. Piů di due terzi di queste vittime erano civili. Quante vite umane sono state perse nel frattempo a causa delle conseguenze delle armi all'uranio impoverito, cosě come dalle bombe a grappolo residue, sarŕ difficile stabilirlo.

Oltrepassando le norme fondamentali del diritto internazionale, il proprio atto fondativo cosě come le costituzioni dei paesi membri, la NATO bombardň la Serbia e Montenegro durante 78 giorni, di continuo, distruggendo l'economia, le infrastrutture, i servizi pubblici, i centri e trasmettitori tv e radio, i monumenti storici e culturali. La NATO ha la responsabilitŕ dell'inquinamento ambientale e dei pericoli per la salute delle generazioni presenti e future. Il danno economico causato dall'aggressione č stimato in oltre 120 miliardi di dollari americani. Le compensazioni per i danni di guerra non sono ancora state reclamate, e le sentenze emesse dai nostri tribunali, dalle quali i capi dei paesi aggressori sono stati condannati per crimini contro la pace e l'umanitŕ, sono state annullate dopo il colpo di stato del 2000.

I governi dei paesi aggressori sequestrarono e occuparono la provincia del Kosovo e Metohija, e la consegnarono formalmente agli ex terroristi, separatisti e boss della criminalitŕ organizzata internazionale. Una base militare americana fu edificata nella provincia, "Bondstill", una delle piů estese fuori dal territorio USA.

Dopo l'aggressione, piů di 250.000 serbi ed altri non-albanesi sono stati deportati dalla provincia del Kosovo e Metohija. Anche oggi, 15 anni dopo, a loro non č concesso di ritornare liberamente e in sicurezza nelle loro case. La pulizia etnica e un drastico cambiamento della struttura etnica della popolazione sono tollerate dalla cosiddetta comunitŕ internazionale, solo se a scapito dei serbi. La popolazione serba rimanente nella provincia di circa 120.000 elementi continua a vivere nel terrore e nell'incertezza. Attacchi verso serbi, sequestri e uccisioni, comprese liquidazioni dei loro leader politici, sono continuate fino ad oggi, e nessuno č ritenuto responsabile.

L'aggressione NATO contro Serbia e Montenegro (Repubblica Federale di Jugoslavia) nel 1999 č un crimine contro la pace e l'umanitŕ. E' un precedente ed un punto di svolta verso l'interventismo globale, la violazione arbitraria dell'ordine legale internazionale e la negazione del ruolo dell'ONU. La base militare č il primo e cruciale anello nella catena delle nuove basi militari americane che riflettono la strategia di espansione verso est, il bacino del Caspio, il Medio Oriente, verso la Russia e le sue risorse naturali in Siberia. L'Europa č cosě totalmente militarizzata per la nuova edizione della strategia"Drang nach Osten" ("Spinta verso l'Oriente"). La destabilizzazione e i tragici sviluppi in Ucraina sono solo le piů recenti conseguenze di questa strategia.

15 anni dopo gli obiettivi di aggressione militare USA/NATO continuano ad essere perseguiti con altri mezzi. La Serbia č stata ricattata per il riconoscimento di fatto illegale della sua provincia del Kosovo e Metohija attraverso i cosiddetti negoziati di Bruxelles. La maggior parte degli stati fantoccio dell'ex Jugoslavia sono molto dipendenti e indebitati verso i paesi guida NATO/UE, verso le loro istituzioni e corporazioni finanziarie cosě che possono difficilmente essere considerati stati indipendenti, ma piuttosto neo-colonie. Non c'č stabilitŕ nei Balcani, il ridisegno dei confini non č finito, la situazione complessiva č dominata da un'economia distrutta, disoccupazione, tensioni sociali e miseria. L'Europa, in particolare le sue regioni di sud-est, stanno vivendo una profonda crisi economica, sociale e morale.

La preparazione all'aggressione militare NATO contro Serbia and Montenegro (Repubblica Federale di Jugoslavia) e la stessa aggressione del 1999 č stata usata nel frattempo come un calco per altre aggressioni ed occupazioni NATO - Afghanistan, Iraq, Libia, Mali e cosě via. Ovunque la NATO abbia intrapreso "interventi umanitari", come nell'ex Jugoslavia, ha lasciato migliaia di morti e mutilati, milioni di rifugiati e profughi, divisioni religiose ed etniche, terrorismo e separatismo, disastro economico e miseria sociale. La strategia espansionista della NATO ha reso l'Europa militarizzata. Ci sono piů basi militari USA/NATO in Europa oggi rispetto al picco dell'era della Guerra fredda. Per cosa? La strategia imperialista espansionista della NATO ha provocato nuove corse al riarmo con conseguenze imprevedibili. Chi ha davvero bisogno di una organizzazione che minaccia la pace e la stabilitŕ globale?

Durante e dopo l'aggressione, 150 monasteri e chiese serbe costruiti nel Medioevo furono distrutti, uccisi o rapiti circa 3.500 Serbi ed altri non-albanesi, e il destino di molti di loro non č stato ancora definito oggi. Neanche uno delle migliaia di crimini contro i serbi in Kosovo e Metohija ha ricevuto una chiarificazione in tribunale. Anche quei crimini terroristi come fu il far saltare in aria il bus "Nis-express" il 16 febbraio 2001, quando 12 persone furono uccise e 43 ferite, nemmeno l'uccisione di 14 contadini serbi che lavoravano nei campi a Staro Gracko, il 23 luglio 2009, ha avuto un'approfondita indagine, sia essa svolta da UNMIK o da EULEX, o da altre talmente tante strutture della cosiddetta comunitŕ internazionale.

Il senatore svizzero Dick Marty ha rivelato un rapporto documentato sul traffico di organi umani di serbi rapiti in Kosovo e Metohija. L'Assemblea parlamentare del Consiglio d'Europa, la piů antica istituzione democratica europea, ha adottato il suo rapporto come un documento ufficiale. Anche se tutti i fattori sono formalmente per un'indagine efficace e per consegnare i colpevoli alla giustizia, da molti anni non ci sono risultati di nessun genere. La documentazione sul traffico di organi umani presentata al Tribunale dell'Aia č stata distrutta!

Il Forum di Belgrado per un mondo di eguali, col supporto di altre associazioni indipendenti in Serbia, dalla regione e dalla diaspora serba in tutto il mondo, stanno organizzando un numero di attivitŕ sotto il titolo comune di "NOT TO FORGET" (Per Non Dimenticare, NdT), con lo scopo di ricordare al pubblico nazionale e internazionale le perdite umane, le distruzioni e le altre conseguenze dell'aggressione NATO.

Venerdě 21 marzo 2014, alle 18, al Centro congressi Sava a Belgrado (Milentija Popovica No. 1) una cerimonia d'apertura lancerŕ una mostra fotografica che presenterŕ le conseguenze dell'aggressione NATO.

Sabato 22 marzo e domenica 23 marzo 2014, sarŕ tenuta una conferenza internazionale "Pace globale contro imperialismo e interventismo globale" (Centro congressi Sava). La conferenza comincerŕ alle 10. Circa 100 intellettuali di spicco da tutto il mondo hanno confermato la loro presenza.

Lunedě 24 marzo 2014, alle 09.30, inizierŕ la maratona International Memorial Marathon Belgrade-Hilandar di fronte alla chiesa di San Sava.

Lo stesso giorno, alle 11, associazioni civiche, rappresentanti della diaspora serba, ospiti dall'estero e singoli cittadini poseranno fiori al monumento dei bambini vittime dell'aggressione al Parco Tašmajdan, e lo stesso giorno alle 12 dei fiori saranno posati sul Monumento a tutte le vittime dell'aggressione, presso il Parco dell'Amicizia, Ušće, Nuova Belgrado.

FORUM DI BELGRADO PER UN MONDO DI EGUALI
SUBNOR - LEGA DELLE ASSOCIAZIONI DEI COMBATTENTI DELLA GUERRA POPOLARE DI LIBERAZIONE
CLUB DEI GENERALI E AMMIRAGLI DELLA SERBIA
Traduzione per Resistenze.org a cura del Centro di Cultura e Documentazione Popolare

Wednesday, 26 February 2014

NOT TO FORGET

Fifteen years have passed since the beginning of NATO aggression against Serbia and Montenegro (24 March 1999). This aggression resulted in the loss of 4,000 human lives, including 88 children, and 10,000 people were severely wounded. Over two third of these victims were civilians. How many human lives have been lost in the meantime due to the consequences of weapons with depleted uranium, as well as of remaining cluster bombs, will hardly ever be established.

Breaching the basic norms of international law, its own founding act as well as constitutions of member countries, NATO was bombing Serbia and Montenegro during 78 days continuously destroying the economy, infrastructure, public services, radio and TV centers and transmitters, cultural and historical monuments. NATO bears responsibility for polluting the environment and endangering the health of present and future generations. Economic damage caused by the aggression is estimated at over USD 120 billion. War damage compensation has not yet been claimed, and judgments ruled by our court, by which the leaders of aggressor countries were convicted for the crimes against peace and humanity, were annulled after the coup d’état in 2000.

Governments of aggressor countries seized and occupied the Province of Kosovo and Metohija, and then formally delivered it to former terrorists, separatists and international organized crime bosses. An American military base was established in the Province – “Bondstill”, one of the largest beyond the U.S. territory.

After the aggression, over 250,000 Serbs and other non-Albanians have been forced out the Province of Kosovo and Metohija; even today, 15 years later they are not allowed to return freely and safely to their homes. Ethnic cleansing and even drastic change of ethnic population structure are tolerated by so called international community if only to the detriment of Serbs. The remaining Serbian population in the Province of about 120.000 continues to live in fear and uncertainty. Attacks upon Serbs, detentions and killings, including liquidations of their political leaders, have been continuing up to these days, and nobody is held responsible.

NATO aggression against Serbia and Montenegro (FRY) in 1999 is a crime against peace and humanity. It is a precedent and a turning point towards global interventionism, arbitrary violation of the international legal order and the negation of the role of the UN. The “Bondstill” military base is the first and crucial ring in the chain of new American military bases reflecting strategy of expansion towards East, Caspian Basin, Middle East, towards Russia and its Siberia natural resources. Europe has thus got overall militarization and the new edition of the strategy “Drang nach Osten” (“Thrust to the East”). Destabilization and the tragic developments in Ukraine are just the most recent consequence of that strategy.


15 years after objectives of US/NATO military aggression continue to be pursued by other means. Serbia has been blackmailed to de facto recognize illegal secession of its Province of Kosovo and Metohija through so called Brussels negotiations. The most of the puppet states of the former Yugoslavia are much dependant on and indebted to the leading NATO/EU countries, their financial institutions and corporations so that they could hardly be considered independent states but rather neo-colonies. There is no stability in the Balkans, redrawing of borders has not ended, overall situation is dominated by devastated economy, unemployment, social tensions and misery. Europe, particularly its south-east regions, are experiencing profound economic, social and moral crisis.

During and after the aggression, 150 Serb monasteries and churches built in the Middle Ages were destroyed. Killed or abducted were some 3,500 Serbs and other non-Albanians, and fates of many of them have not been established until today. Not even one of the thousands of crimes against Serbs in Kosovo and Metohija got a court clarification. Even such terrorist crimes as was blowing up the “Nis-express” bus on 16 February 2001, when 12 people were killed and 43 wounded, neither the murder of 14 Serb farmers reaping in the field in Staro Gracko, on 23 July 2009 remained without thorough investigation, be it by UNMIK, be it by EULEX, or by any other of so many structures of the so called international community.

The Swiss senator, Dick Marty, revealed documented report on trafficking in human organs of Serbs abducted in Kosovo and Metohija. The Parliamentary Assembly of the Council of Europe, the oldest European democratic institution, adopted his Report as the official CE document. Although all factors stand verbally for an efficient investigation and bringing the perpetrators to justice, for many years now there have been no results whatsoever. The documentation on human organ trafficking submitted to The Hague Tribunal had been – destroyed!

The Belgrade Forum for a World of Equals, with support of other non-partisan and independent associations from Serbia, from the region and from the Serb Diaspora throughout the world, are organizing a number of activities under the common title “NOT TO FORGET”, with the aim to remind domestic and international public of human loss, destructions and other consequences of NATO aggression.

On Friday, 21 March 2014 at 6 p.m., in Sava Conference Centre, Belgrade (Milentija Popovica No. 1) an opening ceremony will launch a photographic exhibition presenting consequences of NATO aggression.

On Saturday, March 22 and on Sunday, March 23rd, 2014, International conference “Global Peace vs. Global Interventionism and Imperialism” will be held (Sava Conference Centre. Conference starts at 10 a.m. Some 100 prominent personalities from all over the world have confirmed their participation.

On Monday, March 24th, 2014, at 09.30 a.m., the International Memorial Marathon Belgrade-Hilandar will start in front of Saint Sava Church.

The same day, at 11 a.m., civic associations, representatives of Serb Diaspora, guests from abroad and individuals will lay flowers at the monument to children - victims of the aggression, in the Tašmajdan park, and the same day at 12 a.m. flowers will be laid at the Monument to all victims of the aggression, Friendship park, Ušće, New Belgrade.


THE BELGRADE FORUM FOR A WORLD OF EQUALS
THE VETERANS ALIANCE OF SERBIA (SUBNOR)
THE CLUB OF GENERALS AND ADMIRALS OF SERBIA



ОБЕЛЕЖАВАЊЕ 15. ГОДИШЊИЦЕ АГРЕСИЈЕ НАТО ПАКТА
 
понедељак, 24 фебруар 2014


Протекло је 15 година од почетка агресије НАТО пакта против Србије и Црне Горе (24. марта 1999.). Током агресије животе је изгубило око 4.000 грађана наше земље, међу којима 88-оро деце, а тешко је рањено око 10.000. Преко две трећине људских жртава су цивили. Колико је живота изгубљено, од последица оружја са осиромашеним уранијумом, као и од заосталих касетних бомби после оружане агресије, тешко да ће икада бити утврђено.
Кршећи основне норме међународног права, НАТО је током 78 дана непрекидног бомбардовања разорио економију, инфраструктуру, јавне службе, радио и ТВ центре и предајнике, културна и историјска добра. Трајно је загадио природну околину и угрозио здравље будућих генерација. Економска штета од агресије процењује се на преко 120 милијарди САД долара. Одштета још није затражена, а пресуде нашег суда о осуди лидера агресорских земаља су поништене после пуча 2000. године.
Владе земаља агресора отеле су, окупирале покрајину Косово и Метохију, а потом је предале на формално управљање врхушки бивших терориста, сепаратиста и шефова организованог међународног криминала. У Покрајини је успостављена америчка војна база– „Бондстил“, највећа изван територије САД.

Након агресије, из покрајине Косово и Метохија застрашивањем и силом, протерано је преко 250.000 Срба и других неалбанаца, којима ни после 15 година од прогона није дозвољено да се слободно и безбедно врате на своја огњишта. Етничко чишћење и драстична промена етничке структуре се толеришу од стране тзв. међународне заједнице када се спроводе против Срба. Преостало српско становништво у Покрајини које броји око 120.000 људи, наставља да живи незаштићено у страху и неизвесности. Напади на Србе, притвори и убиства, укључујући и убиства њихових политичких лидера, настављају се и данас, а да за то нико не одговара.
Агресија НАТО против Србије и Црне Горе (СРЈ) 1999. године представља злочин против мира и човечности. То је преседан и прекретница ка глобалном интервенционизму, самовољном кршењу међународног правног поретка и негирању улоге УН. База „Бондстил“ је прва и кључна карика у ланцу нових америчких војних база, које служе ширењу НАТО на исток, ка Каспијском басену, Блиском истоку и, коначно, ка границама Русије и региону Сибира богатом стратешким ресурсима енергената и минерала. Тако је већ увелико милитаризована Европа добила ново издање стратегије „Drang nach Osten“, иако је њено прво издање крахирало током Другог светског рата. Дестабилизација и трагични развој у Украјини предсттављају најновије последице САД/НАТО/ЕУ стратегије експанзије на Исток.

15 година после остваривање циљева оружане агресије САД/НАТО наставља се другим средствима и методама. Србија је уцењена да фактички призна илегалну сецесију своје Покрајине Косово и Метохија преко тзв. Бриселског споразума. Већина луткастих државица створених разбијањем бивше СФРЈ постало је директно зависно и презадужено према водећим земљама чланицама НАТО/ЕУ, њиховим финансијским институцијама и корпорацијама због чега се пре могу сматрати новим колонијама него независним земљама. На Балкану нема стабилности, прекрајање граница није завршено, доминирају урушена економија, незапосленост, сиромаштво и социјалне напетости. Европа, посебно њени јужни и југоисточни делови пролазе кроз најдубљу економску, социјалну и општу кризу.
Припреме и извођење оружане агресије НАТО против Србије и Црне Горе (СРЈ) искоришћене су у међувремену као образац за агресије и окупације низа других земаља – Авганистана, Ирака, Либије, Малија и других. Свуда гдегод је НАТО интервенисао по обрасцу „хуманитарних интервенција“, за собом је остављао десетине хиљада убијених и трајно осакаћених, милионе избеглица и расељених лица, етничке и верске поделе и сукобе, тероризам и сепаратизам, економску пропаст и социјалну беду. Експанзионистичка стратегија НАТО довела је до милитаризације Европе, порастa тензија и неповерења и нове трке у наоружању. Данас се на европском тлу налази више САД/НАТО база него у време када је хладни рат био на врхунцу. Шта су разлози? Коме је данас потребна војна организација која својом експанзионистичком стратегијом представља опасност по међународни мир и стабилност?

Током и након агресије, на Косову и Метохији је порушено 150 средњевековних српских манастира и цркава. Убијено је или киднаповано око 3.500 Срба и других неалбанаца, од којих судбине многих ни до данас нису разјашњене. Ни за један злочин почињен против Срба на Косову и Метохији нико до сада није одговарао, па чак ни за такве терористичке злочине као што су дизање аутобуса „Ниш експреса“ у ваздух, 16. фебруара 2001. године, када је погинуло 12, а рањено 43 путника, као ни за убиство 14 српских жетелаца у Старом Градском, 23. јула 2009. године.
Швајцарски сенатор Дик Марти обелоданио је исказе о трговини људским органима отетих Срба на Косову и Метохији. Његов Извештај усвојила је, као званичан документ, Парламентарна Скупштина Савета Европе, најстарије европске институције. Иако се сви фактори на речима залажу за ефикаснију истрагу и привођење злочинаца правди, годинама нема никаквих резултата. Да је реч о опструкцији, говори и чињеница да је документација достављена Хашком трибуналу – уништена!

Београдски форум за свет равноправних, СУБНОР Србије и Клуб генерала и адмирала Србије, у сарадњи са низом других независних, нестраначких удружења како из земље и окружења, тако и из српског расејања, организују низ активности под заједничким насловом „ДА СЕ НЕ ЗАБОРАВИ“. Циљ је да се домаћа и међународна јавност подсете на људске жртве, разарања и друге тешке последице агресије НАТО, како се сличне агресије и освајачки ратови не би понављали.

У петак, 21. марта 2014. У 18.00, у Сава центру, Нови Београд, Милентија Поповића број 1, одржаће се свечано отварање фото изложбе о последицама агресије НАТО.

У суботу, 22. марта и у недељу 23. марта 2014. у Сава центру ће се одржати Међународна конференција „Глобалним миром против глобалног интервенционизма и империјализма“. Оба дана Конференција почиње у 10.00 часова. Поред домаћих научника и стручњака, у раду Конференције узеће учешћа око 100 проминентних стручњака и осведочених пријатеља из свих делова света.
У понедељак, 24. марта 2014. У 09.30 стартоваће Међународни меморијални маратон од Храма Светог Саве до Хиландара.
Истог дана у 11.00 часова удружења грађана и студената, представници српског расејања, дипломатски представници пријатгељских земаља, гости из иностранства и појединци положиће цвеће код споменика деци-жртвама агресије, Парк „Ташмајдан“.

Истог дана у 12.00 часова цвеће ће се полагати код Споменика жртвама агресије, Парк пријатељства, Ушће, Нови Београд.

Београдски форум за свет равноправних
СУБНОР Србије
Клуб генерала и адмирала Србије

***

RASSEGNA STAMPA / ECHOES OF THE PRESS

U.S. bombing of Serbia, after 15 years. A statement by the International Action Center
(S. Flounders, March 25, 2014)

Агресија (3): ВЕЧНИ  ПЛАМЕН  НИКО  НЕ  УТУЛИ
Објављено 24. март 2014. | Од СУБНОР

Aгресија (2): НЕПРАВДУ НИКАД НЕЋЕМО ЗАБОРАВИТИ
Објављено 22. март 2014. | Од СУБНОР

Бомбе као аргумент: АГРЕСОРИ  БЕЗ  СТИДА  И  САВЕСТИ
Објављено 22. март 2014. | Од СУБНОР


Russian coverage of NATO aggression's 15th Anniversary

La portavoce NATO Oana Lungescu usa lo slogan "NATO AIR - JUST DO IT" in risposta al tweet celebrativo, da parte della "ministra" kosovara per l'integrazione europea Vlora Citaku, dei "bombardamenti umanitari" della NATO.
../immagini/NATO_justdoit.jpg La risposta del ministro serbo Vulin č: "Ci fate schifo!".

Portparolka NATO Oana Lungesku retvitovala je slogan "Nato džast du it" koji je postavila kosovska ministarka za evropske integracije Vljora Čitaku / VIDEO: Ministar Vulin - Gadite nam se Oana Lungesku

BeoForum: ЗАШТО СМО НАПАДНУТИ (16 фебруар 2014. - i preko JUGOINFO-a)

NKPJ: УБИЦЕ СУ НА СЛОБОДИ – ПЕТНАЕСТ ГОДИНА ОД НАТО АГРЕСИЈЕ (21.март 2014. године)
../immagini/nkpj_ubslv.jpg

VIDEO: ПРЕДСТАВЉАЊЕ КЊИГЕ ДР ЈЕЛЕНЕ ГУСКОВЕ О АГРЕСИЈИ НАТО ПРОТИВ СРЈ

Вили Вимер: НАТО Србији мора да плати ратну одштету
уторак, 04 март 2014 - Ексклузивни интервју Геополитике са Вили Вимером, бившег државног секретара министарства одбране немачке и посланика у Бундестагу. Преузмите цео интервју овде.
(In una clamorosa intervista, l'ex deputato al Bundestag e sottosegretario alla Difesa del governo tedesco Willi Wimmer -CDU- ha dichiarato che la NATO deve pagare i risarcimenti di guerra per le distruzioni e le morti causate con i bombardamenti del 1999 - anche su JUGOINFO)


Агресија: НИКАД НИКОМЕ ТО ДА ПРИРЕДЕ
Објављено 3. март 2014. | Од СУБНОР

15-year anniversary of NATO aggression on Yugoslavia
John Robles - The Voice of Russia - 27 February 2014

Тимочка крајина: АГРЕСОРИ  ЗА  ПАМЋЕЊЕ
Објављено 5. фебруар 2014. | Од СУБНОР


Law of the jungle cannot last forever
by Willy Wimmer, retired State Secretary of the German Federal Ministery of Defence - Current Concerns, No 1, 26 January 2014



***

ОБЕЛЕЖАВАЊЕ 15. ГОДИШЊИЦЕ АГРЕСИЈЕ НАТО ПАКТА

Beogradski Forum za svet ravnopravnih

понедељак, 24 фебруар 2014 21:14

Навршава се 15 година од почетка агресије НАТО пакта против Србије и Црне Горе (СРЈ). Током агресије животе је изгубило око 4.000 грађана наше земље, међу којима 78-оро деце, а тешко је рањено преко 8.000. Преко две трећине људских жртава су цивили. Колико је живота изгубљено по окончању агресије до данас, од последица оружја са осиромашеним уранијумом, као и од заосталих касетних бомби, тешко да ће икада бити утврђено.

Кршећи основне норме међународног права, НАТО је током агресије разорио економију, инфраструктуру, јавне службе, радио и ТВ центре и предајнике, културна и историјска добра, трајно је загадио природну околину и угрозио здравље будућих генерација. Економска штета од агресије процењује се на преко 120 милијарди САД долара. Одштета још није затражена, а пресуде нашег суда о осуди лидера агресорских земаља су поништене после 2000. године.

Владе земаља агресора отеле су, окупирале и потом покрајину Косово и Метохију предале на формално управљање врхушки бивших терориста, сепаратиста и шефова организованог међународног криминала. У Покрајини је успостављена највећа америчка војна база изван територије САД – Бондстил.

Након агресије, из покрајине Косова и Метохије застрашивањем и силом, протерано је преко 250.000 Срба и других неалбанаца, који ни после 15 година не могу слободно и безбедно да се врате на своја огњишта. Преостало српско становништво и данас живи у страху и неизвесности.

Агресија против Србије и Црне Горе 1999. године представља преседан и прекретницу ка глобалном интервенционизму, самовољном кршењу међународног правног поретка и негирању улоге УН. База Бондстил је кључна карика у ланцу потоњих америчких војних база, које су успостављене на стратегији ширења на исток, ка Каспијском басену, Блиском истоку и, коначно, ка границама Русије. Тако је Европа добила ново издање стратегије „Drang nach Osten“, иако је њен оригинал крахирао током Другог светског рата. На Балкану, 15 година после агресије НАТО, нема стабилности, прекрајање граница није завршено, економска стагнација, незапосленост, сиромаштво и беда расту.

Током и након агресије, на Косову и Метохији је порушено 150 средњевековних српских манастира и цркава. Убијено је или киднаповано преко 1.500 Срба, од којих судбина многих ни до данас није разјашњена. Ни за један злочин почињен против Срба на Косову и Метохији нико до сада није одговарао, па чак ни за злочине дизања аутобуса Ниш експреса у ваздух, 16. фебруара 2001. године, када је погинуло 12, а рањено 43 путника, као ни за убиство 14 српских жетелаца у Старом градском, 23. јула 2009. године. Швајцарски сенатор Дик Марти обелоданио је доказе о трговини људским органима отетих Срба на Косову и Метохији. Његов Извештај усвојила је, као званичан документ, Парламентарна Скупштина Савета Европе, најстарије европске институције.

Иако се сви фактори на речима залажу за ефикаснију истрагу и привођење злочинаца правди, годинама нема никаквих резултата. Да је реч о опструкцији, говори чињеница да је документација достављена Хашком трибуналу – уништена. Београдски форум за свет равноправних, уз подршку других нестраначких и независних удружења и пријатеља из Србије, окружења и српског расејања у свету, организују низ активности, чији је смисао подсећање на људске жртве, разарања и друге последице агресије НАТО пакта, под заједничким насловом „ДА СЕ НЕ ЗАБОРАВИ“.

Централни догађај представљаће Међународна конференција „Глобални мир против глобалног интервенционизма и империјализма“. Конференција ће се одржати 22. и 23. марта 2014. године, у центру Сава, Нови Београд, Милентија Поповића бр. 1. Оба дана Конференција почиње у 10 часова и, уз паузу за ручак, траје до 18 часова. Учешће на Конференцији до сада је пријавило око 100 проминентних научника, стручњака за међународне односе и безбедност, аутора књига и других јавних личности – бораца за истину и осведочених пријатеља Србије и српског народа.


***

Петнаестогодишњица
Објављено 1. октобар 2013. | Од СУБНОР

СТОП  ЗА  ЗЛОЧИНЕ  НАТО


Није добро стање на планети у времену које живимо. Има видљивијих, што би рекли конференцијаши, помака у потоњим данима, али све то није довољно за миран сан и сигурну сутрашњицу.

Војни напади на суверене државе под лажним оптужбама, беспримерно ракетирање читавих народа, изазивање грађанских и верских ратова са несагледивим последицама, свргавање легално изабраних власти и довођење подесних и подобних политичких и идеолошких гарнитура, непрестано злокобно звецкање оружјем и зарад отимања богатих природних ресурса и проширивања господства – општи су, на жалост, именитељи ситуације на светској сцени.

КО  ДА ЗАБОРАВИ 1999?

Србија је на сопственим плећима пребродила 1999.године тежак период, читавих 78 дана, кад су чланице НАТО, без најаве рата и мериторне одлуке Савета безбедности ОУН, брутално бомбардовале служећи се циничном лозинком ”Милосрдни анђео”.

То време, кад је убијено више од две хиљаде људи и онеспособљено и десет пута више, уништена готово сва привредна инфраструктура, порушени мостови, исечени пруге, путеви и далеководи, сравњене болнице, школе, дечји вртићи, никад неће исчилити из памћења Србије. Али ни жеља да се такви организовани злочини, под маском залагања за људска права и ширења тобожње демократије, никад и нигде више не смеју да понове.


Мора да дође и време кад ће за недела одговарати и разни државници и њихови поклисари који су подастирали неистине како би унапред оправдали милитантне акције и сејали смрт на српским просторима, а сада то исто, под непромењеним заставама и унапред наученим пројектима, чине на разним континентима.

СУБНОР Србије, у заједништву са својим колективним члановима, респектабилним Београдским форумом за свет равноправних и Клубом генерала и адмирала, у интензивним је припремама за обележавања петнаесте годишњице НАТО агресије на нашу државу.

Тим поводом је прецизиран програм, о коме се расправљало на састанку коме је руководио Живадин Јовановић, председник Београдског форума и дугогодишњи дипломата, министар иностраних послова.

СКУП  ИЗ  ЦЕЛОГ  СВЕТA

Централна манифестација одржаће се 22.и 23. марта 2014.године у Центру Сава. И биће посвећена миру у условима глобалног интервенционизма, милитаризације и светске кризе.


Тема обележавања значајног датума у историји Србије, петнаестогодишњице агресије НАТО, окупиће најзначајније личности из света и наше земље, угледне научне, културне и јавне раднике, представнике независних нестраначких групација, партнерских удружења са разних континената. Многи су већ сада, неколико месеци унапред, потврдили учешће сватајући и уважавајући разлоге за такво квалитетно окупљање и потребу да се чује одлучна реч у корист мира и разумевања.

Организатори су предвидели и изложбу фотографија о последицама НАТО агресије, као и смотру документарних филмова о злочинима над српским народом и трајном уништавању објеката приликом ракетирања бомбама напуњеним и радиоактивним супстанцама са несагледивим дугорочним последицама по здравље становништва.

СУБНОР Србије, Београдски форум за свет равноправних и Клуб генерала и адмирала Србије већ дуже време су у непрестаној акцији да Влада Србије и Градска скупштина легализују и визуелно упристоје већ постојећи Споменик, вечну бакљу слободе, на Ушћу у Београду, у знак сећања на све жртве нелегалне акције НАТО током 1999.године.

Споменик на Ушћу, где поменуте и уопште антифашистичке организације и људи добре воље и поборници мира и правде, сваког марта, на дан почетка агресије, одају пошту пострадалим.

То ће се засигурно догодити и 24. марта 2014. Уз наду да ће се тада, уз народ, меморијална свечаност одржати и у присуству и сарадњу органа државе чији су представници, иначе, чврсто обећали да ће тако бити.





Na raspolaganju je knjiga:

NOVI "HLADNI RAT"
Agresija NATO - 15 godina posle


Zbornik radova Medjunarodne Konferencije "Globalni mir protiv globalnog intervencionizma i imperijalizma". Da se ne zaboravi!

Beograd: Beogradski Forum za Svet Ravnopravih, 2014.


// La nuova guerra "fredda". La aggressione NATO 15 anni dopo
Interventi dei partecipanti al Meeting internazionale tenuto nel marzo 2014 a cura del Forum di Belgrado
provenienti dall' Irlanda, Venezuela, Austria, Francia, Russia, USA, Germania, Ucraina, Grecia, Canada, Bielorussia, Italia, Danimarca, Cipro, Turchia, Croazia, Serbia, Rep. Ceca, ecc. incluso l'intervento di CNJ ONLUS.
Edizione Beoforum. In cirillico. Disponibile presso CNJ ONLUS a 15 euro + spese di spedizione. Per ordini: jugocoord @ tiscali.it //

../../immagini/cover_novihladnirat.jpg

ОСВРТ НА КЊИГУ НОВИ ХЛАДНИ РАТ

Проф. др Радован Радиновић, генерал у пензији
среда, 11 фебруар 2015


Прошлог месеца (јануар 2015. године) изашла је нова књига Београдског форума за свет равноправних – невладине, непартијске и непрофитне организације која окупља припаднике различитих политичких идеологија, али је њима национални и државни интерес изнад сваке политике и идеологије. Књига се појавила под насловом „Нови хладни рат“. У њој су објављена саопштења учесника Међународне конференције коју је Форум одржао 22. и 23. марта 2014.године, а поводом 15-е годишњице оружане агресије НАТО-а на Србију. Форум, иначе, сваке године на дан почетка агресије обележава тај варварски чин Запада на челу са САД, чин у којем су ситематски и неселективно разарана наша земља, њена привреда, електро-енергетски систем, инфраструктура, убијани недужни људи, укључујући децу и страце, и загађена животна средина.

Конференција чија су саопштења и Завршнидокумент објављени у овој књизи одржана је на тему „Глобални мир против глобалног интервенционизма и империјализма“. Конференцији је присуствовало око 500 учесника: чланова, пријатеља и поштовалаца Форума, међународних покрета и организација чија су програмска опредељења и практично деловање слични напорима које чини Форум. Њих преко 200 били су странци и то са свих континената, што на свој начин сведочи о великом угледу који Форум ужива у свету, а што иначе знатно превазилази величину јавног простора у нашој земљи који је на располагању напорима и деловању Форума. Један од разлога због којих наш јавни простор рестриктивно приступа Форуму вероватно је у томе што Форум не дозвољава да у заборав падну жртве које је наш народ и држава поднела одлучно се супротстављајући сведимензионалној агресији Запада према Србији, која иначе траје од почетка 90-их година прошлог века све до наших дана. Агресија је кулминирала оружаним нападом НАТО-а 1999.године, чиме је Запад (САД и ЕУ) подржао и војном силом помогао терористичку оружану побуну косметских Албанаца ради сецесије дела државне територије Србије и на том делу успоствљања друге албанске државе на Балкану.

Дакле, књига „Нови хладни рат“ је настала као резултат ове Конференције. Књигу је за штампу припремио уређивачки одбор у саставу: Проф. др Радован Радиновић, генерал у пензији, Др Станислав Стојановић, амбасадор у пензији, проф. др Јелена Лопичић – Јанчић, студент-апсолвент Ненад Узелац и Бранислава Митровић -преводилац и публициста. У својој структури, књига има следеће делове, односно поглавља: Предговор; Поглавље „Отварање Конференције и поздравне речи“ са укупно 11 прилога; Поглавље „Излагање учесника“ – укупно 62 прилога од чега су 45 прилози страних учесника, а 17 домаћих; Поглавље „Форум младих“ са укупно седам прилога, од чега четири инострана учесника,а три домаћа (од те тројице један је из Републике Српске и њега из разумљивих разлога сматрамо домаћим учесником); Поглавље „Завршни документ“ у којем се резимирају резултати расправе на Конференцији. Завршни документ је објваљен на више језика; српском, руском, енглеском, немачком и италијанском. Намера нам је била да на овај начин међународну јавност обавестимо о резултатима овога скупа, јер Форум као непрофитна организација није у стању да књигу у целости преведе на светске језике и на тај начин је учини доступном страној јавности.

Сам наслов књиге („Нови хладни рат“) најављује да се између корица води расправа о томе како је агресијуа на Србију из 1999.године послужила и као пример и као искуство за масовну примену глобалног интервенционизма. Толико учестало и толико масивно да су се многи запитали да ли то значи да је Трећи светски рат већ почео или је свет ушао у еру Новог хладног рата. Преовладало је ово друго становиште, мада нису ретки ни учесници који сматрају да се свет налази пред озбиљним искушењима и опасностима од новог великог рата у којем не би било победника већ само поражених.

Поред обиља емпиријских чињеница, упозорења и закључака о томе у каквом се стању данас налази свет, куда сетај свет запутио и куда он, нажалост, може незаустављиво кренути, можда је у теоријском и доктринарном погледу најсвежији и највреднији део и аспект ове књиге онај у којем се до крајњих граница разобличава једна непосве нова, али свакако подмукла доктрина а то је тзв. Доктрина одговорности за заштиту. Управо том доктрином правдају се све војне интервенције које је у деценијама које су прошле предузимао Запад на челу са САД, укључујући оружану агресију на Србију 1999. године. Суштина ове доктрине је у следећем: државе су дужне да штите сва демократска и друга људска права грађана и то у складу са принципима и стандрадима које, наравно, прописују САД и Запад, а то значи да се ради о стандардима и вредностима неолибералног капиталистичког друштвеног пројекта. Дакле, свет, без обзира на многобројне и дубоке цивилизацисјке разлике међу народима и државама мора бити уређен по начелима које прописује и на сваки начин промовише Запад на челу са САД. Управо Запад, односно САД, као његова сила предводница, има одговорност да све народе у свим државама света, све етничке, верске и друге групе штити од њихових држава, ако оне нису у стању да то саме чине. Када САД и Запад процене да државе нису у стању да испуне тај задатак одговорности за заштиту, на сцену ступају САД и њени савезници са својим арсеналом моћи, укључујући војну силу. Централну улогу у томе има НАТО као ударна песница новог америчког интервенционизма и империјализма. По наведеном обрасцу је извршена агресија на Србију и то зато да би се, наводно, заштитили угрожени Албанци на Косову и Метохији и да би им се поклонила држава тако што ће се отети и окупирати део територије Србије. На тај исти начин је изведен и цео низ тзв.обојених револуција у Северној Африци, Сирији, нешто раније у Грузији, а данас у Украјини. Америку и европски Запад уопште не забрињава чињеница што главну улогу у украјинској кризи играју неонацистичке снаге тзв. Десног сектора Украјине које су у Другом светском рату били на страни Хитлера. Све дотле док представљају поуздани ослонац америчке доктрине одговорности за заштиту наводно угрожених права Украјине од стране руске хегемоније те неонацистичке снаге које врше нечувене злочине над грађанима Украјине руске националности, уживаће подршку САД. Штавише, украјинска криза се и води тако да се не може разрештити унутрашњим политичким дијалогом нити мирним путем, да би се НАТО (читај САД), као наводни заштитник Украјине и демократских вредности западне цивилизације довео на границе Русије.Циљ је да се Русија опколи, да сеона одбаци из Европе у дубину Евроазије и да се створе услови за њено територијално прекомпоновање по обрасцима које моделују и нуде западни геополитичари, као што су Бжежински и др. Наравно, крајњи циљ је дезинтеграција Русије и контрола природних ресурса скојима она располаже.

Из наведених разлога бројни аутори прилога које садржи ова књига питају се да ли то значида Запад са САД на челу гура свет у нову ратну катаклизму. Многи међу њима упозоравајуда је последњи моменат да се томе стане на пут. Управо је главни мото ове књиге „Глобалним миром против глобалног интервенционизма и империјализма“ с том напоменом да аутори прилога у овој књизи изражавају забринутост што за сада изостаје снажна, у светским размерама, опозиција тој империјалистичкој агресији и експанзији, чији је циљ контрола светских ресурса и територијално прекомпоновање света. За сада је Русија главна мета. Ако она неиздржи на ред ће дођи други, али са далеко мање изгледа да сетоме одупру. Зато је ово, изгледа, последња шанса. Остаје да се види да ли ће је мирољубиви свет искористити.







Coordinamento Nazionale per la Jugoslavia - onlus
 
sito internet: http://www.cnj.it/
posta elettronica: j u g o c o o r d @ t i s c a l i . i t
notiziario telematico JUGOINFO:
http://groups.yahoo.com/group/crj-mailinglist/messages