logo cnj

COORDINAMENTO NAZIONALE PER LA JUGOSLAVIA onlus

ITALIJANSKA KOORDINACIJA ZA JUGOSLAVIJU



 
rright10.gif (248 byte) iniziative
rright10.gif (248 byte) documentazione

Documento Costitutivo
rright10.gif (248 byte) solidarietŕ
rright10.gif (248 byte) informazione
rright10.gif (248 byte) cultura
rright10.gif (248 byte) politica
rright10.gif (248 byte) amicizia
rright10.gif (248 byte) valori fondativi


18 maggio 2013 - Sono esattamente venti anni dal vigliacco assassinio dei due fidanzati di Sarajevo: Admira Ismic e Bosko Brkic.
Lei "bosgnacca", lui "serbo" - come si usa dire nel linguaggio "etnicamente corretto", in realtŕ razzista, che č diventato oggi obbligatorio. Furono colpiti da cecchini mujaheddin sulla riva del fiume. Lei rimase disperata presso il cadavere di lui finché un altro colpo vigliacco non ebbe la "pietŕ" di ricongiungere i loro destini. A lungo nessuno raccolse i loro corpi, stesi abbracciati proprio sulla linea del fronte. La loro "colpa": stavano scappando dalla Bosnia di Izetbegovic per raggiungere ciň che rimaneva della Jugoslavia. Per questo motivo, in Italia e in Occidente nessuno li ricorda, nessuno li piange. I media occidentali, che allora incolparono i serbi ed hanno continuato fino ad oggi a fare cieca propaganda a favore del secessionismo islamista bosgnacco, sono gli assassini morali di Admira e Bosko. Ma ricordiamo anche il caso di un giornalista onesto: Kurt Schork della Reuters, che rimase fortemente scioccato da quello che era successo, e raccontň i fatti. Oggi č sepolto vicino a loro, a Sarajevo. (a cura di Italo Slavo)



LINKS:
Romeo and Juliet in Sarajevo
Kurt Schork, 1947-2000





Boško i Admira - Zabranjeno pušenje

Pjesma „Bosko i Admira" je najavni singl novog, desetog studijskog, albuma grupe Zabranjeno pusenje cije objavljivanje je planirano za 10. mjesec 2013. godine. Pjesma govori o istinitoj i tragicnoj ljubavi dvoje Sarajlija, Bosnjakinji i Srbinu, koji su rodjeni iste godine, o njihovoj bezgranicnoj ljubavi otkako su se upoznali u srednjoj skoli i o tome kako ih razlicitosti, ljudska zloba, rat pa cak ni smrt nisu uspjeli rastaviti.

Dok su zajedno pokusavali napustiti opkoljeni grad, sarajevski Romeo i Julija, su ubijeni 18.5.1993. godine na Vrbanja mostu. Snajperski metak pogodio je Boska koji je izdahnuo na mjestu dogadjaja. Drugi metak je pogodio Admiru. Smrtno ranjena dopuzala je do svog mrtvog decka, zagrlila ga i izdahnula.

Autori pjesme "Bosko i Admira" su Mario Vestic, Sejo Sexon i Toni Lovic. Producenti pjesme su Toni Lovic i Sejo Sexon, a pjesmu je masterirao John Davis (Metropolis Mastering London). Spot je sniman od 20. do 23.3.2013. u Sarajevu, a premijeru je imao 6.4.2013. godine, na Dan grada Sarajeva. Ekipa koja je sudjelovala u realizaciji spota:

Scenario i rezija: Zare Batinovic
Glavne uloge: Ajla Hamzic (Admira) i Junuz Elkaz (Bosko)
Producent: Dario Vitez
Organizacija i lokacije: Scout Film Sarajevo
Casting: Timka Grahic

www.facebook.com/ZabranjenoPusenje
www.zabranjeno-pusenje.com




Sjećanje na ljubav: Prije 20 godina ubijeni sarajevski Romeo i Julija

Nezavisne Novine - 18.05.2013

Prošlo je tačno dvadeset godina od dana kada su u smrt otišli Admira Ismić i Boško Brkić.
Sarajevski Romeo i Julija, ubijeni 18. maja 1993. dok su pokušavali pobjeći iz opkoljenog Sarajeva.
Admira Ismić i Boško Bato Brkić rođeni su 1968. godine i beskrajno su se voljeli. Spremali vjenčanje. Cijelo Sarajevo je u tome vrijeme prepričavalo ljubav između Admire i Boška. Ali nisu bili spremni na Zlo, na ludilo koja se dogodilo u Sarajevu i cijeloj Bosni i Hercegovini.
Nakon više od godinu života pod opsadom Admira i Boško odlučili su napustiti Sarajevo i Bosnu i Hercegovinu, a jedini izlaz bio je preko Vrbanja mosta, gdje su došli oko oko 17 časova.
Snajperski metak je pogodio Boška i on je pao i poginuo. Drugi metak je pogodio Admiru koja je bila smrtno ranjena, ali uspjela je dopuzati do Boška, zagrliti ga, kako bi zajedno umrli.
Njihova tijela su sedam dana ležala nasred Vrbanje, jer je UNPROFOR je odbio izvlačenje tijela dok se ne proglasi primirje. Izvukli su ih pripadnici radnog voda VRS. Nekoliko dana kasnije Admira Ismić i Boško Brkić su prvo sahranjeni na groblju u Lukavici.
Po želji Admirinih roditelja, nakon rata njihova tijela su prebačena u Sarajevo i sahranjena na groblju Lav.
Istraga o ubistvu Admire i Boška nikada nije provedena, a njihov ubica nikada nije zvanično otkriven.
Život, ljubav i smrt Admire i Boška nemaju nikakvo obilježje u Sarajevu, njihovom rodnom gradu. U blizini mjesta gdje su ubijeni, uz rijeku Miljacku, počinje Vilsonovo šetalište, omiljeno sastajalište mladih. Ali, nijedno drvo, nijedna klupa ne nosi ime ovog para.
Grupa 'Zabranjeno pušenje' o ovoj nezaboravnoj ljubavi snimila je pjesmu i spot 'Boško i Admira', kao najavni singl svog desetog studijskog albuma.
Zato je pjesma ispjevana o njima mala nada da će se u ovom gradu i u ovoj zemlji poštovati ljubavi koje se „stavljaju ispred zastava“, kako pjeva Davor Sučić, frontmen gupe Zabranjeno pušenje. O osnovnoj ideji pjesme on je za RSE rekao:
„To je poznata priča sarajevska - o sarajevskom Romeu i Juliji, o Bošku i Admiri, mladim ljudima koji su nesretno stradali u ratu boreći se da nađu mjesto za svoju ljubav, za svoju slobodu. To je jedna simbolična priča koja je aktuelna i danas - poslije toliko godina mira mi još uvijek tragamo za ljubavlju i slobodom u ovoj državi. Ja sam nekako u toj priči našao dosta veze sa našim životima i sa onim što se nama danas dešava.“
Jedan od očevidaca smrti dvoje mladih, prije nekoliko godina je opisao kako je kod njih vidio nadu za život bez rata:
„Djevojka je mahala torbom, držali su se za ruku, i u tom trenutku ona je poskakivala. Najednom ih je presjekao rafal - i legli su onako zagrljeni.“
Admirini roditelji i Boškova majka mnogo puta su do sada govorili o svojoj djeci. Iz arhivskog materijala RSE izdvajamo riječi Admirinih roditelja, Zije i Nedrete Ismić:
„Stalno je govorila:’Zar misliš da je pošteno da on ide sam, a da ja ostanem?’ To da pođe bila je njena odluka. Mislila je da je ljubav jača i od smrti.“
„Umiješao se rat u ljubav, to je taj problem. A onda prestaju svi zakoni i ljubavi i svega. Postoji samo zakon rata.“
Jedna od najljepših ali i najtragičnijih ljubavnih priča nije zaštićena od politizacije, od nagađanja ko je i s koje strane ispalio smrtni rafal. Srce Boškove majke, Rade Brkić, je iskreno:
„Ne razmišljam uopšte ko ih je ubio. Jednostavno i kad bih doznala za tog čovjeka i kad bih ga vidjela pred sobom, samo bih ga pitala: ’Čovječe, zašto si to uradio?’ Ništa više.“




Kurt Schork’s signature dispatch from siege of Sarajevo


By Kurt Schork
Reuters

SARAJEVO, May 23, 1993 - Two lovers lie dead on the banks of Sarajevo’s Miljacka river, locked in a final embrace.

For four days they have sprawled near Vrbana bridge in a wasteland of shell-blasted rubble, downed tree branches and dangling power lines.

So dangerous is the area no one has dared recover their bodies.

Bosko Brckic and Admira Ismic, both 25, were shot dead on Wednesday trying to escape the besieged Bosnian capital for Serbia.

Sweethearts since high school, he was a Serb and she was a Moslem.

"They were shot at the same time, but he fell instantly and she was still alive," recounts Dino, a soldier who saw the couple trying to cross from government territory to rebel Serb positions.

"She crawled over and hugged him and they died like that, in each other’s arms."

Squinting through a hole in the sandbagged wall of a bombed-out building, Dino points to where the couple lie mouldering amid the debris of Bosnia’s 14-month civil war.

Bosko is face-down on the pavement, right arm bent awkwardly behind him. Admira lies next to her lover, left arm across his back.

Another corpse, that of a man shot five months ago, lies nearby. The dead man’s body is so wasted his clothes seem hollow.

The government side says Serb soldiers shot the couple, but Serb forces insist Bosnian Moslem-led government troops were responsible.

"I don’t care who killed them, I just want their bodies so I can bury them," says Zijah Ismic, the dead girl’s father. "I don’t want them to rot in no-man’s land."

Government and Serb authorities have discussed the matter, but so far are refusing a cease-fire around Vrbana bridge to permit recovery of the couple.

The United Nations Protection Force (UNPROFOR), charged with providing humanitarian assistance in Sarajevo, maintains the bodies are a local issue.

"I’m an auto mechanic and I know a lot of people in this city," says the girl’s father. "Everyone is washing their hands in this case, Bosnians and Serbs alike."

In a country mad for war, Bosko and Admira were crazy for each other.

The university chemistry students dated for seven years before moving in to live together nine months ago.

With his father dead, no one would have blamed Bosko had he left Sarajevo when his mother and brother fled before war broke out last year.

Instead, he stayed in the city.

"He had no one here, just Admira," explains the dead girl’s mother.

"Bosko stayed in Sarajevo because of her. Admira wanted to repay him by travelling with him to Serbia."

Mystery, and perhaps treachery, surrounds the couple’s death. Government and Serb officials admit they agreed to let them pass through the lines last Wednesday afternoon at 4.00 pm. Bosko and Admira walked at least 500 meters along the north bank of the Miljacka river, fully exposed to soldiers on both sides.

As they passed Bosnian lines and headed for the Serb-held neighbourhood of Grbavica, someone shot them.

The young couple had been dead two days before Admira’s parents found out. Ham radio operators in Serbia contacted them trying to confirm rumours of Bosko’s death.

"I spoke to his mother then and she gave me permission to bury them together in Sarajevo," says Admira’s father.

"We want them to lie together in the ground, just as they died together," he adds.

Frantic to retrieve the bodies, Admira’s parents are bewildered by unresponsive Bosnian and Serb bureaucracies, and by UNPROFOR’s hands-off policy.

Zijah Ismic claims he begged UNPROFOR to let him drive one of its armoured pesonnel carriers in to get his daughter.

He says the U.N. told him armour-piercing rounds from machine-guns and cannon around Vrbana bridge would go through the vehicle.

"Love took them to their deaths," Ismic says of Bosko and Admira.

"That’s proof this is not a war between Serbs and Moslems. It’s a war between crazy people, between monsters. That’s why their bodies are still out there."



Admira e Bosko per sempre uniti

I ROMEO E GIULIETTA DI SARAJEVO

SARAJEVO . Admira Ismic e Bosko Brkic (nella foto Reuter), i "Romeo" e "Giulietta" della guerra nella ex Jugoslavia, lei musulmana e lui serbo, uccisi nel maggio del 1993 mentre tentavano di fuggire da Sarajevo, saranno finalmente sepolti nella capitale bosniaca l' uno vicino all' altra. Admira e Bosko erano stati falciati da una scarica di colpi mentre, scappando da Sarajevo, stavano per entrare nel territorio controllato dai serbi. La coppia, in un primo tempo sepolta a Lukavica, sara' oggi portata nel cimitero Lion.

Pagina 7
(10 aprile 1996) - Corriere della Sera


---

Kurt Schork buried in Sarajevo

Wednesday, 2 August, 2000, 16:29 GMT 17:29 UK
From the newsroom of the BBC World Service

The last remains of the former Reuters correspondent, Kurt Schork -- who became closely identified with coverage of the war in Bosnia-Hercegovina -- have been buried in Sarajevo.
Mr Schork was killed in an ambush in Sierra Leone in May, along with a colleague from the Associated Press, Miguel Gil Moreno.
After Mr Schork's cremation in Washington, half of his ashes were taken to the Lion cemetery in Sarajevo.
He was buried next to the subjects of one of his best-known news stories -- a Muslim girl and her Serb boyfriend who were shot dead while trying to escape during the conflict.

---

ROMEO, JULIET E KURT SCHORK

mar 20 maggio 2008


Ci sono due tombe, una accanto all'altra, al Lion Cemetery di Sarajevo.

Intorno molte altre. Quasi tutte con le stesse date: 1992,1993, 1994.

L'assedio piu' lungo e tragico del ventesimo secolo.

La piů piccola delle due tombe ha invece un'altra data: 24 maggio 2000.

Quel giorno in Sierra Leone veniva ucciso in un'imboscata uno dei reporter di guerra piů bravi e preparati dai tempi del Vietnam.

Si chiamava Kurt Schork.

Da quel maggio di otto anni fa, una parte delle sue ceneri, č stata sepolta a Sarajevo, da dove per anni raccontň la guerra e l'assedio come corrispondente della Reuters.

Scoprě il giornalismo tardi, a 40 anni, ma per dieci fece l'inviato di guerra con grande professionalitŕ e umanitŕ.

Kurt Schork non č un estraneo. Vi č piů familiare di quello che possiate credere, almeno per quelli che hanno una certa etŕ e hanno anche solo ricordi sfumati della guerra in ex-jugoslavia.

Sopra la seconda tomba del Lion Cemetery, quella piů grande e bianca, c'č oggi un cuore di granito. Dentro un ritratto in bianco e nero di due ragazzi.

Si chiamavano Admira Ismic e Bosko Brkic.

Il 19 maggio del 1993, quindici anni fa, tentavano di scappare da una Sarajevo impazzita.

Venticinque anni. Innamorati. Lei musulmana, lui serbo-bosniaco.

Furono ammazzati da un cecchino sul Vrbanja Bridge.

Per 5 giorni i loro corpi rimasero sul ponte. Nessuno li voleva recuperare.

Kurt Schork fu il primo a raccontare a tutto il mondo la storia di Romeo e Giulietta a Sarajevo.

A lui oggi č intitolato un bel premio giornalistico per freelance e giornalisti di paesi in via di sviluppo.


../immagini/admirabosko3.jpg  ../immagini/admirabosko2.jpg
(la foto di Admira e Bosko abbracciati sul ponte di Vrbanja e riprodotta sopra č stata scattata da Mark Milstein)

   



Coordinamento Nazionale per la Jugoslavia - onlus
 
sito internet: http://www.cnj.it/
posta elettronica: j u g o c o o r d @ t i s c a l i . i t
notiziario telematico JUGOINFO:
http://groups.yahoo.com/group/crj-mailinglist/messages